Mistress of Spices

ravioli alla cipolla

2012-01-19T20:19:00.000+01:00

Na podstawie przepisu Ravioli z cebulą z bieżącego numeru "Kuchni"

potrzeba nam

300g mąki

3 jajka

4 duże cebule

troszkę masła

sól, pieprz, gałka muszkatołowa

250ml śmietanki 30%

dwie łyżki startego parmezanu

dwie łyżki masła

Z mąki i jajek wyrobić ciasto, włożyć na 30 minut do lodówki.

Cebule posiekać i na maśle poddusić, aż zmięknie i odparuje sok. Doprawić.

Śmietankę rozgrzać w rondlu, dodać masło i parmezan, bardzo dokładnie rozmieszać.

Z ciasta wycinać krążki, nakładać zimny farsz cebulowy, sklejać z pomocą drugiego krążka ciasta. Wychodzą małe statki kosmitów ;)

Pierożki wrzucać na gotującą wodę. Od chwili ponownego zagotowania odczekać 5-6 minut i dopiero wyciągać. Polać sosem parmezanowym.

Niby nic, a naprawdę pyszne :D

poderwij mnie!

2012-01-15T17:31:00.001+01:00

Tira-mi-su'!

Nareszcie odważyłam się je zrobić.

Nie przygotowywałam wcześniej tego włoskiego przysmaku, bo niestety nie raz już się "nacięłam".

Po wczorajszym wyczynie uwielbiam tiramisu'.

Z otrzymanej od kuzynki książki Cucina romana autorstwa Sary Manuelli, rzymianki, która podaje jak zrobić prawdziwe włoskie tiramisu', a nie takie, które zostało przez miliony kucharzy przetworzone.

Na ile ono jest prawdziwe, tego nigdy się nie dowiemy.

To chyba tak jak z przepisem na bigos ;)

Tiramisu'

500g mascarpone

3 jajka (oddzielnie żółtko i białko)

100g cukru pudru

2 łyżki Marsali (można zastąpić ją sherry albo porto)

4 łyżki startej gorzkiej czekolady

pół kubka mocnej kawy (zaparzyłam w moce)

18 biszkoptów (ew. 250g ciasta biszkoptowego)

Żółtka ucieramy z cukrem, aż pobledną i zgęstnieją. Wmieszać teraz (no bo "wmieszowujemy" to chyba nie?) mascarpone należy. W drugim naczyniu trzeba ubić pianę z białek. Pod koniec dolać marsalę i dosypać dwie łyżki wiórków czekoladowych. Białka należy zmieszać z masą mascarpone. W głębokim naczyniu szklanym (mi idealnie spasowało takie prostokątne z IKEI) układamy biszkopty (połowę, czyli 9). Nasączamy je kawą, ale żeby się nie rozpaćkały. Na to wykładamy połowę masy mascarpone. Znów idzie teraz warstwa biszkoptów, mascarpone i na wierzch sypiemy resztę wiórków czekoladowych. Tiramisu' trzeba teraz włożyć do lodówki (i nie zjeść!) na 4 godziny.

Jest wspaniałe.

O reszcie wczorajszych przysmaków pisać będę w dniach kolejnych :)

A co wczoraj się działo?

Nic takiego.

Tylko Aprilwife i Aprilhusband nas odwiedzili...

Dziś rano zaś wybraliśmy się na nasze włości. Mądra Awife wzięła dwa termosy z herbatą i kanapki z serem.

Biwak pierwsza klasa!

jak to szło?

2012-01-10T16:11:00.000+01:00

Już nieomal zapomniałam gdzie to mam się zalogować, żeby coś opublikować na moim blogu...

Pamiętam i login i hasło. Nie jest źle.

Umiłowany śpi w wózku po spacerze, a ja wrzucę coś... banalnego.

Banalnego, ale bardzo dobrego.

Jadłam to po raz pierwszy w życiu wczoraj.

Na podstawie przepisu z książki Mamma Mia!

kromki czerstwego chleba

250ml mleka

3 jajka

mąka

przyprawy

natka pietruszki

Kromki odrobinę namoczyć w mleku, obtoczyć w mące, potem w roztrzepanym jajku z przyprawami i ziołami. Kłaść na patelnię, na której mamy mocno rozgrzany tłuszcz. Gdy grzanki będą złoto-brązowe, zdjąć i osączyć na ręczniku papierowym.

Podawać z mięsem albo jako samotną przekąskę podwieczorkiem.

Zdjęcia brak. Bo światła brak :(

Na weekend zapowiada się coś bardziej wyszukanego ;D

Hit świąteczny? Sernik chałwowy u dorotus.

tarta z mięsem

2011-10-21T21:51:00.000+02:00

Któregoś dnia wpadłam na pomysł, by zrobić pseudokomunistyczną kartkę na różne potrawy dla mojego Męża.

Zorganizowałam zatem kartkę odpowiedniego formatu z odpowiednimi zapisami i kuponami z jego ulubionymi potrawami.

Ostatnio Mąż wręczył kartkę i polecił odciąć kupon tarta z mięsem.

Próbowałam już upiec takową nie raz, ale zawsze potrawa była zbyt sucha, zawsze coś nie pasowało.

Niedawno zainteresowałam się przepisami w Kwestii Smaku i tam znalazłam

przepis na tartę z krewetkami

jako, że nie mogę/nie lubię jeść krewetek, zamieniłam je na podsmażone kawałeczki piersi z kurczaka.

Tarta jest absolutna. Zjadłam sama prawie połowę...

Nie przepisuję przepisu...

przygryzka

2011-10-14T16:41:00.000+02:00

To jak przegryzienie czegoś w ramach przygrywki.

Gotuję, jakoś pomiędzy jednym miauknięciem a drugim płaczem i zmianą pieluszki :)

Dwa dni temu miała być zupa z soczewicy, a wyszła kalafiorowa i właśnie przygryzka, która Mężowi i mnie bardzo zasmakowała.

Śliwki suszone w plasterkach boczku*

Z lodówki wydobyłam boczek wędzony w plasterkach z Lidla,

z szuflady bakaliowej wydobyłam śliwki suszone.

Śliwki należy namoczyć godzinkę, osączyć i każdą zawinąć w plasterek boczku.

Przekłuć wykałaczką, żeby się nie rozleciało.

Ułożyć na blaszce posmarowanej odrobiną tłuszczu, włożyć do pieca rozgrzanego do 200*C na około 10-15 minut, aż boczek będzie chrupki.

Serwować na ciepło. Smaczne!

Zdjęcia tematycznego brak, niestety.

Marzy mi się książka Apetyczna Panna Dahl. Może znajdę pod choinką? :>

*przepis pochodzi z książki Kuchnia Polska Izabelli Sieńko-Holewy

nie czas

2011-09-23T16:06:00.000+02:00

na eksperymenty kulinarne.. oswajamy się :)

Mały Głód pochłania tylko mleko i czas. Jest boski.

stópki w sam raz do schrupania :)

Mały Głód

2011-09-15T12:55:00.000+02:00

Mały Głód pojawił się w piątek o godzinie 17.20.

Daje o sobie znać dość często.

Stołówka otwarta 24h/7

więc czasu w tej chwili troszkę brak

ziemniak

2011-08-26T16:12:00.000+02:00

W nieczystej postaci.

Mąż uwielbia placki ziemniaczane. Nigdy w życiu ich jeszcze nie zrobiłam.

Nadeszła wiekopomna chwila i oto dziś...

...na stół wjechały placki ziemniaczane.

Ja wolę na wytrawnie. On woli na słodko.

I każdy miał co chciał.

Placki ziemniaczane

1kg ziemniaków

3 łyżki mąki pszennej

2 jajka

Ziemniaki obieramy i surowe trzemy na tarce na drobnych oczkach (te, gdzie powstają cieniutkie paseczki). Masę wkładamy do sita/durszlaka wyłożonego ściereczką i czekamy 10 minut, aż odciekną. Można na koniec troszkę wycisnąć. Do ziemniaków dodajemy jajka i mąkę, sól. Mieszamy, mieszamy.

Na patelni rozgrzewamy bardzo mocno olej i łyżką nakładamy masę. Rozprowadzamy, by placki były cienkie. Smażymy na złotobrązowy kolor, ale nie zdejmujemy ich z patelni, gdy tylko takowy osiągną, muszą na niej pobyć jeszcze troszkę. Ok. 3-4 minuty. Wtedy są najlepsze :)

Z kilograma ziemniaków wyszło nam 20 małych placków, czyli najadły się dwie mocno głodne osoby :)

Polecam i wpisuję do stałego repertuaru.

klasyka gatunku

2011-08-21T14:47:00.000+02:00

Kto nie lubi żurku, ręka do góry.

Moja wznosi się zatem ku górze nieśmiało.

Pomimo braku serca dla tej zupy, ugotowałam ją dla męża.

Chwalił bardzo. J. też chwaliła. I nawet JA zjadłam :)

przepis z Kuchni polskiej Izabeli Sieńko-Holewy

1/2l gotowego żuru
2 kawałki białej kiełbasy
kawałek (20dag) kiełbasy zwyczajnej czy jaką lubicie
kawałek wędzonego boczku (15dag)
cebula
kilka suszonych grzybów
2 ząbki czosnku
1/2 szklanki śmietany
ziele angielskie, majeranek, sól, pieprz, liść laurowy

Cebulę i czosnek obierz, pokrój w ćwiartki. Suszone grzyby namocz w 1/2 szklanki wody. Białą kiełbasę ponakłuwaj. Boczek i kiełbasę zwyczajną pokrój w kostkę. Do garnka wrzuć cebulę, czosnek, grzyby, białą kiełbasę, połowę zwyczajnej i połowę boczku. Zalej wodą i gotuj ok. 30 minut. Dorzuć przyprawy w międzyczasie. Wyjmij białą kiełbasę i pokrój i wrzuć z powrotem do zupy. Teraz dolej żurek i zagotuj. Zdejmij z ognia i dodaj śmietanę. Na talerze połóż ćwiartki ugotowanego jajka i zalej zupą. Pozostałą kiełbasę i boczek zrumień na patelni i też dorzuć do żurku.

Sucha buła też pasuje ;)

cent'anni!

2011-08-16T21:31:00.000+02:00

Dziś przypadają urodziny mojego Męża.

Jako, że wyszło tak, a nie inaczej, przyjaciół zaprosiłam na niespodziankowe przyjęcie tydzień temu.

Kolega zabrał W. na basen, a ja w tym czasie mogłam przygotować stół, sałatkę, dokończyć ciasto i zrobić jeszcze parę innych rzeczy :)

Ogółem wszystko wypadło całkiem nieźle ;) Główny zainteresowany bowiem nie wyczuł podstępu :)

Ja w ramach ciasta urodzinowego upiekłam ciasto gruszkowe.

Korzystałam z przepisu dorotus (jest tutaj),

ale stwierdziłam, że gruszki w cieście robią się tak mdłe, że trzeba je czymś wyostrzyć.

Na spodzie (patrz przepis dorotus) ułożyłam zatem suszoną żurawinę wcześniej wymoczoną w wiśniówce (bo akurat ją miałam otwartą) i osączoną. Na żurawinę dałam plasterki gruszek. Na to polepiłam kawałki ciasta kruchego z dużą ilością kakao i znów gruszki i cynamon. Wierzch trochę ozdobiłam, żeby było przyjemniej patrzeć.

I oto całość:

Tylko świeczek coś mało...? ;)

Goście chwalili. Dla mnie to kruche było.. za mało kruche. Nie lubię go z dodatkiem białka. Następnym razem ulepszymy.

Co do prezentów, to.. uważam, że moi Rodzice zrobili jeden z lepszych.. Otóż Mąż otrzymał sadzonkę klona czerwonego. Nie było wyjścia: pojechaliśmy kupić szpadel, pokazać działkę moim Rodzicom i drzewko zasadzić. To było.. wyjątkowe. Zrobiłam parę fatalnych zdjęć, więc się nie dzielę. Gdy drzewo będzie trochę większe, a chwasty trochę mniejsze (w tej chwili są równe ze mną...), na pewno uwiecznię ten widok.

placek ze śliwkami - mój ulubiony!

2011-08-07T13:59:00.000+02:00

Uwielbiam śliwki! W każdej postaci: surowej, powidlanej, suszonej, w cieście.. (ale śliwowicy to nigdy nie piłam)

Kupiłam kilogram śliwek.

Wróciłam ze spotkania z koleżanką.

Wyciągnęłam kostkę masła i zrobiłam placek ze śliwkami wg przepisu Liski.

Ciasto przeszło moje najśmielsze oczekiwania.

Nie dość, że banalnie proste, to jeszcze niebiańskie w smaku.

Jedyna zmiana, to śliwki posypałam lekko cynamonem, tak lubię :)

Na to płatki migdałowe skomponowały się idealnie.

Polecam.

Nie przepisuję.

Przepis jest bowiem TUTAJ.

muffin ai due cioccolati

2011-07-20T10:22:00.001+02:00

Mój Wspaniały Mąż mnie zna.

I wie co sprawia mi największą radość.

Co więcej - potrafi połączyć te rzeczy tak, że efekt jest jeszcze bardziej piorunujący. O ile może być.

Na ostatnie Boże Narodzenie przywiózł mi z Włoch książkę kucharską o czekoladzie.

Lepszego połączenia sobie nie wyobrażam.

Nie dość, że książka jest wydana po prostu przepięknie, to napisana w tym pięknym języku.

Uwielbiam ją przeglądać, bo zdjęcia są artystycznie apetyczne i doskonałe.

Przepisy poczytałam i troszkę nie miałam odwagi zmierzyć się z jakimkolwiek, choć nie wydają się Niemożliwe-Do-Wykonania...

Przy opisie wykonania są także zdjęcia Profesjonalnych Rąk Kucharza, który to uciera masło, a to bije pianę.

Spróbowłam w sobotę prostego przepisu na muffiny podwójnie czekoladowe.

Nie przepadam za muffinami. Piekłam je krótko, gdy jakaś taka moda na to zapanowała, ale były dla mnie zawsze zbyt suche i zbite. Są bardzo proste, ale pozostawiają zawsze wieeeele do życzenia. Może nie trafiłam na dobry przepis?

W sobotę moja wizja muffina odmieniła się!

Muffin ai due cioccolati

z książki Il Cioccolato

która nazwiska autorów skrzętnie ukryła

200g mąki samorosnącej

150ml mleka

125g masła

60g kropelek gorzkiej czekolady (ja siekałam zwykłą tabliczkę)

15g gorzkiego kakao

90g cukru

30g cukru trzcinowego

2 jajka

(laska wanilii)

szczypta soli

Masło powinno być miękkie, należy je utrzeć z cukrem - najpierw trzcinowym, potem zwykłym.

Ubić całe jajka z wanilią (ją pominęłam) i dodać do masła. Przesiać mąkę z kakao i solą. Nie mając oczywiście mąki samorosnącej znalazłam w wszechwiedzącym Internecie, że na każde 150g mąki dodać należy pół łyżeczki proszku i pół łyżeczki sody. Tak też zrobiłam. Podziałało.

Do masła z jajami dodawać na zmianę mąkę z kakao i mleko. Wymieszać dokładnie. Dodać kawałki czekolady i wymieszać raz jeszcze. Foremki do muffinów wysmarować masłem/włożyć papilotki, uzupełnić do 2/3 wysokości masą i wstawić do gorącego piekarnika (190*C) na około 20 minut.

Są wilgotne, czekoladowe, słodycz złamana goryczą kakao - coś wspaniałego!

Proste? :)

Moje muffiny nie wyglądają pięknie, ale to przez proszek i sodę, których oczywiście nie przesiałam równo z mąką. Smak rekompensował brak urody :)

a to zielsko od piątku jest naszą własnością...

jeszcze

2011-07-14T10:14:00.001+02:00

żyję :)

Znów mój względny porządek się zabałaganił, ale tylko względnie ;)

Mam mały kulinarny rozpęd, tylko znów gorzej ze zdjęciami i napisaniem co z czym i dlaczego.

W międzyczasie byliśmy we Wrocławiu na weselu, w O. u Rodziców, graliśmy w brydża, Cywilizację (tę planszową, a teraz Mąż obłaskawia tę komputerową), jedliśmy pyszną pizzę u Aprilwife i jutro mamy Bardzo Ważne Spotkanie. Ale o tym później.

Całkiem spokojnie wypiję (pierwszą) kawę? Taką malutką.

zdjęcie pochodzi z allposters.pl

spaghetti con zucchine

2011-06-29T10:41:00.000+02:00

Na motywach przepisu Małgorzaty Caprari z książki Znane i nieznane dania kuchni włoskiej

ugotowałam spaghetti.

A condimento powstało z 50dag cukinii

i przypraw typu ząbek czosnku, pół pęczka natki pietruszki, soli.

Na patelnię wylać trochę oliwy, przecisnąć czosnek przez praskę i podgrzać, aż poczujemy cudny aromat i czosnek zacznie się trochę smażyć. Wrzucamy pokrojone w kostkę cukinie i tak sobie smażymy ok. 30 min. Na koniec doprawiamy i dorzucamy zielsko, które lubimy.

Makaron mieszamy z cukinią, nakładamy na talerze i posypujemy hojnie startym parmezanem.

Porcja dla 3 osób mniej-więcej.

Mieszczuch to ja: pojechaliśmy w sobotę do B., aby pokazać Komuś działkę, którą wybraliśmy trzy miesiące temu... Nie pomyślałam, że na wsi na polu wszystko tak szybko się zmienia i nie wzięłam aparatu, który miałby uwiecznić wielkie pole rumianku i innych zielsk. Widok przepiękny ;) Tylko gorzej, jak się pomyśli, że trzeba to okiełznać własną niewprawną łapką. W niedalekim lesie dorwałam lipę i nazrywałam odrobinę kwiatów (bowiem chooooodźmy juuuuuż rzekł Mąż, który jeszcze doceni smak syropu!). Las to dla mnie przedziwny, bowiem oprócz drzew, nie ma tam żadnego krzaka, krzewu, krzewinki... Generalnie można pomiędzy pniami zasuwać i nie natknąć się na żadne kolce, pajęczyny i inne atrakcje. Gdy wieje silny wiatr, konary wydają niesamowite dźwięki... jakby skrzypiały drzwi starej chaty. Ogólnie jest pięknie. Najpiękniej. A przed samochodem kicała wiewiórka. Dziecko, czyli ja, zachwyca się takimi rzeczami. Ale.. mam wrażenie, że właśnie po to są takie zjawiska, by się nimi zachwycać.
Zakończyłam szczęśliwie I rok moich Nowych Studiów..
Jak ułoży się rok kolejny.. to dla mnie zagadka. Poczekamy, zobaczymy.
Jutro wybieramy się do Łodzi podpisywać umowę z Panią Architekt, która zrobi nam "małe" przeróbki w projekcie i jegoż adaptację. Idzie Nowe. Jeszcze Lepsze :)

zrolowana

2011-06-27T16:17:00.000+02:00

Mam już mój ulubiony aparat w domu, więc korzystam z tego dobrodziejstwa.

I wypróbowuję nowe ciasta :)

Na powrót Męża zrobiłam roladę tiramisu' wg Dorotus.

Pierwszy raz w mojej cukierniczej przygodzie ciasto było dla mnie.. za mało słodkie ;D

Biszkopt:

3 jajka

2 łyżki cukru

2 łyżki mąki ziemniaczanej

3,5 łyżki mąki pszennej

1 łyżka kawy rozpuszczalnej rozpuszczona w 1,5 łyżki gorącej wody, wystudzona

1/4 łyżeczki proszku do pieczenia

Oddzielamy białka od żółtek, białka ubijamy na sztywno, dodajemy cukier i dalej miksujemy. Dodajemy po jednym żółtku. Na koniec dosypujemy powoli mąki z proszkiem, a także "kawkę", nie miksujemy tylko delikatnie mieszamy.

Blachę wykładamy papierem i wylewamy masę, wyrównujemy, pieczemy 8 minut w 190*C.

Biszkopt powinien być raczej kwadratem niż innym prostokątem.

Wyjmujemy blachę i przekładamy biszkopt na lnianą ściereczkę wysypaną dość porządnie cukrem. Ściągamy papier do pieczenia i delikatnie acz stanowczo rolujemy biszopt z pomocą ściereczki i tak zostawiamy do ostygnięcia.

Masa:

250g mascarpone

120ml kremówki

2 łyżki likieru kawowego

2 łyżki cukru pudru

1 łyżeczka kawy rozpuszczona w 1,5 łyżeczki wody...

Wszystkie składniki umieszczamy w dość wysokim naczyniu i miksujemy, aż na kremie trzepaczki będą zostawiać wyraźny ślad. Trwa to nadzwyczaj krótko :)

Ja do masy dałabym następnym razem odrobinę więcej cukru. Być może to sprawa mojego likieru? (Kahlua)

Gdy biszkopt jest wystudzony, rozwijamy delikatnie i nakładamy równomiernie krem, zawijamy z powrotem. Wkładamy do lodówki i powstrzymujemy się przed spróbowaniem.

Wymyśliłam jeszcze kawkę do tego:

pół filiżanki kawy zaparzonej w moce

pół filiżanki ciepłego mleka

łyżka likieru kawowego

2 łyżki bitej śmietany

Wyjszło znakomicie :)

ciasto cytrynowe

2011-06-22T13:35:00.000+02:00

Nobleva zamieściła przepis na Lemon Drizzle Cake, które upiekła Jej Córka :)

Spróbowałam i ja.

Jakkolwiek dotąd z ciast ucieranych wychodziły mi imponujące zakalce...

Tym razem wyszedł puszysty biszkopt z wyrazistą nutą cytryny.

Coś wspaniałego!

Polecam!

Cieszę się z tego, bowiem obiecałam, że dziś przywiozę coś własnoręcznie upieczonego na budowę ołtarza na Boże Ciało. Tyle mojej słodkiej pomocy :)

/ Niestety, nadal nie dysponuję aparatem :( /

słoiczku... zamknij się!

2011-06-21T18:49:00.001+02:00

Kolejny wpis pod banderą banał, cliche i w ogóle komunał.

Kto nie lubi własnoręcznie usmażonego dżemu z truskawek wyszperanego w czeluściach piwnicy/szafki/spiżarni?

Któż nie marzy, by zamknąć szczelnie zapach i smak w słoiczku? (Tylko żeby się nie popsuło!)

Marzę i ja.

Dziś zobaczyłam piękne truskawki.

Poprosiłam Pana o pół kilograma (co i tak jest wielką ilością, bowiem sama jestem w domu).

Pan dał kilogram i zagadał.

No dobrze, poddałam się, bo pachniały nieziemsko.

Zjadłam na obiad jakieś 200g (dorobiwszy uprzednio bitą śmietanę :P)

Myśli moje zaś skierowały się ku temu wpisowi...

Nikt nie zgadnie co stoi teraz na kuchence i zaczyna obłędny zapach z siebie wydawać!

Gdzie to ja miałam te słoiczki?!

na południe

2011-06-17T10:13:00.001+02:00

Był kiedyś taki serial Na południe. Głównym bohaterem był niezwykły Fraser, kanadyjski ktoś w czerwonym mundurze. Kim on był? Ktoś pamięta? Ja pamiętam, jak moja Siostra kochała ten film. A ja razem z nią, chociaż bladego pojęcia nie miałam o co w nim chodziło. A... czasem na Frejzera mówiłam Frajer, żeby lekko podenerwować siostrę. Heh...

Dziś w drodze na południe jest Mąż. z Teściem razem.

źródło

Właśnie piją kawkę na granicy czesko-austriackiej, a mnie oczywiście coś trafia. Ale co tam.

Kiedyś znalazłam cudny sklep allposters.com i marzyłam, by kiedyś w mojej kuchni znalazł się taki czy inny plakat. Dziś nadszedł ten piękny dzień, kiedy skonstatowałam, że przecież allposters.pl też istnieje.

Co prawda ceny niektórych piękniejszych i większych reprodukcji są odrobineczkę za wysokie.. ale wcale nie muszę tego kupować dzisiaj (skoro działka jeszcze nawet nie jest kupiona)...

źródło

Jadziem teraz z nauką. Jutro zaliczenia i egzaminy wszelakie.

hm..

2011-06-16T11:21:00.000+02:00

Niestety, na własne życzenie, pozbawiłam się mojego ulubionego Nikona. Mąż pojechał na Południe i zabrał aparat na moją wyraźną prośbę. W związku z tym, nawet jeśli udałoby mi się ugotować coś ciekawego (wiadomo jak to jest, jak masz gotować tylko dla siebie...), to nie będę miała tego czym sfotografować.

Hm...

Wychodzi na to, że trzeba albo się zawiesić na półtora tygodnia co najmniej albo wymyśleć coś spektakularnego.

Wszystkim życzę pachnących pomidorów i radości z najdłuższych dni w roku ;)

Perugia

tam wybiera się T. na kurs językowy :)

źródło zdjęcia - klik na obrazek

wyjazdowo

2011-06-13T17:41:00.000+02:00

W środowy świt wybrałam się pociągiem do O.

Tam zostałam rozpieszczona do granic możliwości i przyzwoitości.

Odebrałam papier uprawniający mnie do kierowania pojazdami samochodami zwanymi.

Wybrałam się w pierwszą trasę z Ojcem mym, przejechawszy 80km wiele się nauczyłam, wypiłam gorącą herbatę z cytryną i po półtorej godzinie poczułam zapach wspaniałego chleba mojej Teściowej.

Po jakichś dwóch miesiącach dyskusji o chlebie na zakwasie doszłyśmy do tego, dlaczego tak różnie to u nas wygląda. Otóż... Mi zakwas wyszedł za czwartym razem. Robiłam go z mąki żytniej razowej, jak każe Tatter/Liska. Teściowa moja miała pod ręką mąkę żytnią, ale.. chlebową i niewiele się zastanawiając nastawiła zakwas właśnie z takiej mąki. Jak wiadomo - o wiele trudniej jest uzyskać zakwasowe życie z takiej mąki. Jednak moja Teściowa rękę do takich rzeczy ma i zakwas jej wyszedł za pierwszym razem.

Chleb, który teraz piecze, jest naprawdę wspaniały. A to dopiero początek. Drżę cóż wydarzy się później!

A! I na urodziny dostała garnek Roemertopf, gliniany, okrągły :)

I na dodatek książkę o przetworach Słońce w słoikach. Tytuł jakże wymowny...

Następnego dnia znalazłam się we wsi o podwójnej, polsko-niemieckiej nazwie Kujawy, tudzież Kujau i tam mogłam próbować moich pseudozdolności fotograficznych.

I dowód...

Po południu znalazłam się zaś w Małym Berlinie (czyt.: w Głogówku) i uczestniczyłam we wspaniałym weselu, na którym Państwo Młodzi zawstydzali swych gości chęcią zabawy, tańczenia i energią.

Coś wspaniałego!

Oby wszyscy młodzi byli tak szczęśliwi jak N. i W.! :D

W chwili tej rosołek pyrka sobie w wielkim garze, w formie stygnie spód do sernika na zimno, zakwas żytni tańczy w słoju i wychodzi już górą (nie ma jak odrobina słońca!), kalafior czeka na swoją kolej, a na stole rozłożone mam notatki, kserówki i inne wziątko-zjazdówki. Wszak w weekend zaliczeniom końca nie będzie.

Mąż wyjeżdża w czwartek do Włoch na kilka dni.

Cóż powinnam sobie zamarzyć do kuchni? :)

Two Greedy Italians

2011-06-08T21:52:00.000+02:00

Spotkani na blogu kuzynki Evy

Któż nie lubi tych klimatów?

zamieszać sobie

2011-06-06T17:37:00.000+02:00

Miło tak zamieszać sobie.

Radość to przynosi :)

A nuż coś z tego wyrośnie?

Na to liczymy!

do jutra

jak to indyk wieprza spotkał..

2011-06-02T16:22:00.001+02:00

...i postanowili założyć wspólny interes...

3/4kg piersi z indyka

mały kawałek łopatki (odkroiłam od kilograma 15dag, co mi nie pasowały)

1 duża cebula

kilka suszonych śliwek

2 ząbki czosnku

tymianek

owoce jałowca

pieprz

sól

przepis oryginalny: Izabella Sieńko-Holewa, Kuchnia Polska, s. 239

Pierś indyczą pokroić na grube plastry i lekko rozbić. Posolić i popieprzyć i układać w naczyniu żaroodpornym lekko posmarowanym oliwą. Pomiędzy plastry wkładać plasterki cebuli oraz plastry/kawałki wieprzowiny. Na wierzchu ułożyć śliwki (ja pokroiłam je na połówki), jałowiec i pieprz rozgnieść w moździerzu i posypać całość. I jeszcze tymianek. Wlać trochę wody na dno, przykryć całość i do pieca. W przepisie jest 200*C na 40 minut, ale ja wrzuciłam na niższą temperaturę, żeby dłużej się dusiło.

W książce jest także to: zrobić sos pieczeniowy ciemny z paczki i nim zalać mięso i w tym czasie dodać też czosnek przeciśnięty przez praskę i dopiekać ok. 10min.

(ładniej nie umiałam)

candy anielskie u agaphci

2011-06-01T08:50:00.000+02:00

Taki Anioł :)

LINK

dziecinna kruszonka

2011-05-30T12:16:00.000+02:00

Czy wszystkie dzieci uwielbiają wyjadać kruszonkę z ciast?

Jest najlepsza w sumie...

Po co w takim razie ciasto?

Niejeden już sprawdzał powodzenie crumble, sprawdziłam i ja.

Chciałam kupić rabarbar, ale nie było :(

Kupiłam zatem soczyste jabłka.

Wyszło bardzo cudownie, a E. przyniosła na dodatek lody waniliowe, które skomponowały się idealnie.

Jabłka pod kruszonką

kruszonka wg przepisu Nigelli z Forever Summer - Summer Crumble

Dwa duże, soczyste jabłka obrane i pokrojone w kostkę (1cm)

Na patelni rozgrzać dwie łyżki masła, dodać cynamon i cukier, czy co kto lubi, dodać jabłka i posmażyć, aby jabłko zrobiło się dość miękkie. Wystudzić.

crumble

75g masła rozetrzeć palcami z

100g mąki, po czym dosypać

75g cukru

Pocierać dalej, aby otrzymać coś na kształt mokrego piasku.

Jabłka włożyć do foremek, posypać hojnie kruszonką i wstawić do pieca rozgrzanego do 190*C na około 20 minut (kruszonka musi się zezłocić).

I już :)

Dziecinnie proste i pyszne.

Teraz wyobrażam sobie jak kiedyś będę zrywać moje jeżyny albo agrest i zapiekać pod crumble'm i dawać jeszcze ciepłe moim Mężczyznom :)

Nigella proponuje zamiast jabłek - 750g moreli, bez wcześniejszego podsmażania.

P.S. Mąż wymyślił jak wygospodarować małą spiżarnię! :D

zbuduj Dom Słowa

2011-05-27T13:03:00.000+02:00

Wczoraj ktoś bardzo bliski Sercu oznajmił, iż wybiera się do zakonu.

Takiego zupełnie zamkniętego, ascetycznego i bardzo surowego.

Mniszki te mieszkają w tej chwili w kontenerach i mają do ukończenia budowę swojego domu.

Pomyślałam wraz z przyjaciółmi, że nie możemy pozwolić na to,

by nasza A. zamieszkała w kontenerze :)

Będziemy zatem próbować ofiarować w tej sprawie i modlitwę i gotówkę, bo jej też potrzeba.

Gdyby ktoś poczuł, że chce wspomóc budowę klasztoru karmelitanek bosych...

niech poczyta:

Karmel Słowa

Przyszło mi do głowy też, że jeśli jedna osoba zrobi stałe zlecenie przelewu, powiedzmy 20zł na miesiąc, to w sumie tego nie odczuje, a będzie to 240zł rocznie (na jeden raz to dla niektórych bardzo dużo). Gdy zbierze się takich osób 10-20, to nagle zbiera się konkretna kwota i pomoc jest stała.

Nigdy nie angażuję się i nie afiszuję się z takimi rzeczami, ale ta sprawa jest niezwykla bliska mojemu sercu.

ciasteczko?

2011-05-25T15:15:00.000+02:00

Idealne do Earl Greya. Koniecznie gorzkiego.

Ciasteczka owsiane z rodzynkami

Bardzo Proste Dla Każdego

przepis dorotus!

Dwie blachy ciasteków:

250g miękkiego masła

2 jajka

1,5 szkl. cukru brązowego (ja nie mam, daję szklankę białego, co i tak daje efekt BardzoSłodki)

szklanka rodzynek

1 i 2/3 szkl. mąki

1 łyżeczka sody oczyszczonej

szczypta soli

1/2 łyżeczki przyprawy do piernika/cynamon

2 szklanki płatków owsianych

Rodzynki zamoczyć w roztrzepanym jajku (kto ma, dodaje ekstraktu z wanilii 1 łyżeczkę).

Na godzinkę.

Miękkie masło należy zmiksować z cukrem.

Dorzucić rodzynki z jajem, wymieszać dobrze.

Dorzucić mąkę z sodą i solą i przyprawami, wymieszać.

Dodać płatki, wymieszać.

Na blaszce wyłożyć papier do pieczenia i robić kopczyki. Ja proponuję nabierać masę na łyżeczkę.

Piec rozgrzać do 180*C, włożyć blachy z ciastkami na 10-12 minut.

Są boskie.

* * *

Wczorajszy sukces: pan egzaminator z WORDu stwierdził, że ostatecznie nadaję się na kierowcę :)

Dostaliśmy także przewspaniały prezent od Cioci Marysi...

Kto wie cóż jest w saszetce? :)

spiżarnia

2011-05-23T12:36:00.000+02:00

Kiedy marzę o naszym domu, to wiem, że musi w nim być spiżarnia.

W piątek staliśmy się szczęśliwymi posiadaczami projektu domu jednorodzinnego, wg którego ma powstać nasze wróblowe gniazdko. Niestety, nie bardzo da się wygospodarować miejsce na osobne pomieszczenie, w którym możnaby względny utrzymać chłód i zamontować półki.

Wymyśliłam sobie zatem dużą i pojemną szafkę-spiżarnię w kuchni. Znalazłam idealne dla niej miejsce i teraz zastanawiam się poważnie nad tym, jak ją uzupełnić tak, by nie musieć jeździć na zakupy do dalekiego miasta i przeżyć z dobrym obiadem.

Może tak?

źródło

Hehe :) Łabędzia jednak raczej nie będę opiekać. Pasztet z sarenki? Może innym razem.

Zapewne wszystko "wyjdzie w praniu" :)

źródło

brak słów...

2011-05-23T12:15:00.001+02:00

tylko orgia kubków smakowych

prezenty

2011-05-18T19:48:00.000+02:00

Słuchałam archiwalnej Audycji Podzwrotnikowej Cejrowskiego, który stwierdził, że prezent winien być ideą, a nie przedmiotem. Jest to trudne, ale piękne. Zgadzam się z tym.

O prezentach będzie dziś.

W sobotę zaproszeni byliśmy na drugą (bawełnianą) rocznicę ślubu Aprilwife.

Jako, że Aprilwife jest równie zboczona na punkcie kuchni, kucharzenia i pieczenia jak ja, wiedziałam, że ucieszy ją coś pysznego i zrobionego własnoręcznie... :)

Znalazłam zatem przepis na domową nutellę u dorotus

i przypomniałam sobie o istnieniu lemon dimples.

Nazwa Nutella jest oczywiście zastrzeżona, więc trzeba było wymyśleć coś innego (poza tym ten krem jest o NIEBO lepszy)...

połowa wrażenia to opakowanie, prawda?

troszkę cytrynowych dołeczków

Przepisów nie kopiuję, polecam stokrotnie!

Obdarowani ucieszyli się szczerze i w niedzielę umilali sobie pisanie Ważnych Traktatów Naukowych konsumpcją.

Inne wspaniałe prezenty, jakie dostali (byłam zachwycona), to skrzynka pełna sadzonek ziół, pomidorów, sałaty i innych. Poza tym - sadzonkę drzewa do ogrodu. To były Idee!

Jako że dziś mam też swoje małe Święto, dostałam od Męża IDEALNY prezent.

Moje ukochane antipasto w fazie wstępnej: prosciutto crudo con melone

Do tego wyciskacz do cytrusów (do robienia lemon curd - idealny!), o którym marzyłam od dawna.

To jest absolutnie najlepsze, gdy dostajesz to, o czym marzysz.

oprócz błękitnego nieba

2011-05-12T19:25:00.000+02:00

i prócz świeeeżego chleba...

nic mi dzisiaj nie potrzeba

no może jeszcze tylko pachnących pomidorów i bazylii

Okazało się, że 12 maja nie jest najlepszym dniem na zakwaszanie ciasta. Jakkolwiek zakwas wesoło wykazywał znamiona aktywności, tak ciasto na bagietki było bardzo leniwe. Same zaś bagietki w niczym nie przypominają tych długich, puchatych paluchów rodem z Fransjiii.

Nieco obrażona na moje ciasto postanowiłam szybko zrobić inne.

Bo jestem od dawna obrażona na stołeczne pieczywo.

I tak znalazłam przepis na pszenne bułeczki drożdżowe u Liski

Głowa nie ta, bo czytam przepis i zamiast soli sypię cukier, mąki daję za mało.. mleko dodaję za wcześnie do zaczynu, jajko nie chce się rozbełtać... ale... bułeczki odwdzięczają się (nie wiem do końca za co) przecudownym zapachem (którego na pewno zazdroszczą sąsiedzi) i niebiańsko prostym smakiem.

Bułeczki pszenne

1 małe jajko
200 ml zimnego mleka
8 g świeżych drożdży
2 łyżeczki cukru
50 g zimnego, pokrojonego w kostkę masła
340 g białej mąki
7 g soli morskiej
do posypania: coś

Mąkę utrzeć łapką z solą i masłem.

W filiżance umieściłam drożdże, dolałam 4 łyżki mleka i zamieszałam. Niezgodnie z przepisem dolałam do zaczynu resztę mleka i jajko, ale bułki i tak wyszły. W oryginale dodajemy zaczyn do mąki z masłem, powoli dolewamy resztę mleka i na końcu dodajemy rozbełtane jajko.

Moje ciasto wyszło nadzwyczaj luźne, więc dwie garście mąki dodałam od razu. Wyrabiałam niedługo.

Włożyłam kulkę do miski, przykryłam ściereczką i skorzystałam z resztki ciepła w piekarniku po poprzednim nieudanym wypieku.

Po 1,5h ciasto było już wyrośnięte (musi podwoić objętość).

Zrobiłam zeń siedem bułek.

Liska robi 16.

Nie wiem jak.
Można bułki posmarować mlekiem/jajkiem, posypać czymkolwiek. Ja zapomniałam.

Ułożyłam bułki na blaszce, piekarnik rozgrzałam do 230*C, wsadziłam blachę, po 5 minutach zmniejszyłam temperaturę do 200*C i po 8 minutach wyłączyłam piekarnik. Po kolejnych dwóch uchyliłam drzwiczki piekarnika i dopiero po dłuższej chwili wyjęłam bułki na kratkę.

Jeszcze stygną.

Ale jedna zniknęła.

Gdzie się podziała?!

Do tego czytam Extra Virgin. Wiem, że to marne czytadło na temat stranieri kupujących we Włoszech domy w ruinie oraz pseud0poetyckie opisy ujarzmienia natury etc. Trudno. Czasem trzeba się zresetować. Na kolację caprese, świeże bułeczki i chłodna woda.

Kiedy pojadę do mojej Italii?

przegryzione

2011-05-11T19:23:00.000+02:00

Dom, w którym mieszkają moi Rodzice, stoi na dużej działce. Za domem jest spory ogród, który.. jest w sumie nieużywany. Nigdy nie chodziliśmy tam na popołudniowe kawki. Może kiedyś, jako dzieci, domagaliśmy się ognisk i pieczenia kiełbasek na patykach (co było fantastyczne)...

Za płotem, z tyłu, znajduje się przedszkole. Gdy zaczyna się robić ciepło, panie przedszkolanki zabierają dzieci na dwór i one (dzieci, nie panie) w trakcie zabawy dużo krzyczą.. to naturalne przecież...

Gdy słyszałam te krzyki dziecięce (a przy zachodzie słońca krzyki jerzyków), wiedziałam, że lato już tuż-tuż.

Dziś kroję sałatkę i rozrzewniam się patrząc za okno i potem na zegarek... 18.40? I tak jasno?

Piękne, któż tego nie lubi.

Sałatka stoi w szklanej misce i się przegryza. Bo każda sałatka musi "dojść"...

Sałatka z brokułem

wg przepisu z Kuchni polskiej Izabelli Sieńko-Holewy

1 brokuł

1 jabłko

1 czerwona cebula

1 czerwona papryka

2 korniszony

2 jajka ugotowane na twardo

puszka kukurydzy

natka pietruszki

sos:

2 łyżki jogurtu naturalnego

2 łyżki majonezu

2 łyżki musztardy (najlepiej Dijon)

sól

pieprz

ząbek czosnku

Brokuła podzielić na małe różyczki, wrzucić je do gotującej, osolonej wody na kilka minut, odcedzić.

Do miski/garnka pokroić resztę składników, dodać odsączonego brokuła.

Sos zmieszać, wycisnąć czosnek, polać sałatkę i delikatnie wymieszać.

Pozostawić do przegryzienia.

Czekamy.

chleb domowy

2011-05-06T18:58:00.001+02:00

Generalnie... Zajęło mi dużo czasu zanim zakwas polubił moje towarzystwo.

Okazało się, że miał po prostu za zimno. Gdy odkręciłam kaloryfer (dobrze, że u nas grzeją wtedy, gdy zimno, a nie wtedy gdy jest sezon), zostawiłam zakwas i pojechałam na uczelnię, okazało się, że jest mu u nas całkiem miło. Trochę mnie drażni w tej chwili jego zapach, ale pewnie mi przejdzie...

Potem...

Wczoraj zakwasiłam mąkę żytnią biorąc przepis z Weekendowej Piekarni.

Cytuję:

400g maki żytniej razowej
332g wody
20g (2 łyżki) zakwasu żytniego razowego

Wymieszać.

Hm...

Wyszło coś gliniastego i brzydkiego w sumie, ale cóż.. Mistrz Hamelman każe...

Zostawiłam na 16h.

Dziś rano pojechałam do sąsiedniego miasta i starostwa powiatowego. Wróciłam po 11, zajrzałam z drżeniem serca pod ściereczkę i ujrzałam, że ciasto zostało zakwaszone. Radość. Ale nie za duża, do gotowego chleba jeszcze daleko.

Wzięłam zatem

600g maki pszennej chlebowej
348g wody
1 łyżkę soli
12g świeżych drożdży
plus cale ciasto zakwaszone minus 2 łyżki

Ze strachu zrobiłam z drożdży zaczyn i dopiero gdy radośnie zaczął się wylewać ze szklanki dodałam go do mąki, potem cała reszta, tylko delikatnie. Wyrzuciłam owo ciasto na blat i dodałam to zakwaszone. Lepkie to i ciężkie, ale da się wyrobić (mniej-więcej). Gdy już ładnie się ciągnęło (profesjonalnie: tworzy się gluten), włożyłam całość do wielkiego naczynia żaroodpornego nasmarowanego olejem słonecznikowym i wysypanym otrębami (wg rad Liski). Udawałam, że WCALE się nie przejmuję. Włączyłam sobie płytę Diany Krall i śpiewałam niewprawnie The Girl in The Other Room.

Po godzinie uchyliłam rąbka... ścierki i ujrzałam, że ciasto SZALEJE! :D I ja oszalałam.

Dałam mu zamiast 1 godziny - dwie. Potem zrobiłam bochenki wg metody Tatter, ale nie mam niestety koszyka do wyrastania, więc umieściłam bochenki na desce wysypanej mąką. Bardziej miały ochotę rozejść się na boki niż w górę, bo ciasto jest raczej rzadkie, ale dało radę.

Do piekarnika rozgrzanego do 240*C zsunęłam na blachę dwa takie chlebki, po 15 minutach zmniejszyłam temperaturę do 220*C. Po 20 minutach wyjęłam chleb na kratkę.

Aktualnie stygnie :)

Wygląda tak:

Jak dla mnie - bomba :)

Jestem z siebie dumna.

To dopiero początek.

W zasadzie można było z tego ciasta zrobić jeden duży bochen, ale myślałam, że troszkę bardziej wyrośnie. Może następnym razem...

ups!

2011-04-29T16:47:00.000+02:00

Zdaje się, że się całkowicie opuściłam w pisaniu...

Na osłodę...

Mój ukochany Małżonek uczynił ten tort na moje 25 urodziny własnoręcznie!

Byłam pod ogromnym wrażeniem (i nadal jestem). Nie tylko ja zresztą, ale także moje koleżanki i rodzina :)

Ha!

Otrzymałam od Mamy książkę kucharską z przepisami kuchni polskiej, z którego Mąż wybrał sobie placuszki z cukinii.

(Kury wąchające potrawę są pieprzniczką i solniczką również od Mamy.)

2 małe cukinie

10 plasterków szynki

1/2 opakowania sera "feta" tudzież favita

3 łyżki startego sera żółtego

jajko

bułka tarta

cebula

czosnek

olej

przyprawy

Cukinie należy umyć i zetrzeć na tarce (na grubych oczkach), lekko posolić i zostawić na sitku, żeby odsączyć nadmiar wody. Ja odciskałam. W międzyczasie można pokroić bądź zetrzeć szynkę, cebulę, ser żółty i pokruszyć fetę. Wymieszać to z bułką tartą (na początek 6 łyżek), jajkiem, sprasowanym czosnkiem i ziołami. Dodać cukinię, doprawić i dodać na pewno bułkę tartą. Kuleczki muszą być zwarte, nie mogą się kleić do rąk. Takie placuszki (raczej małe) obtoczyć jeszcze raz w bułce tartej i smażyć na bardzo gorącym oleju.

A to, czym ostatnio się zajmujemy...

Widok z przyszłego tarasu, gdy wołać będę na obiad...

Kropeczka pośrodku to sylwetka Męża, który stoi przy wyobrażonym końcu wyobrażonego ogrodu.

fa po bre!

2011-04-01T14:10:00.000+02:00

Niemalże jak szapo-ba :P

Czyli moja pierwsza fasolka po bretońsku, co z bretońską kuchnią nie ma nic wspólnego.

Inspirację otrzymałam SMSem od niejakiej Jot eM, po czym przystąpiłam do działania konstultując fragmenty przepisów z wyżej wymienioną, moją Mamą oraz witryną wielkie żarcie. Czyli powstał twór w zasadzie mój.

400g fasoli średniej

400g kiełbasy

sok zagęszczony z pomidorów Tomatera

dwie marchewki

cebula

duży ząb czosnku

ziele angielskie, pieprz

nieszczęsna kostka rosołowa :(

Fasolę wypłukałam i zalałam wodą w sporym garnku, pod przykryciem leżała sobie całą noc.

Wodę zlałam i uzupełniłam świeżą, parę centrymetrów ponad poziomem fasolowym.

Postawiłam to na "gazie", wrzuciłam jedną kosteczkę rosołową (to nie zbrodnia, prawda...?), obrany i przepołowiony ząb czosnkowy, przyprawy zgniecione w zacnym moździerzu i tak to sobie wszystko się gotowało powoli, w tym czasie ja zaś kroiłam marchew w kostkę, odłożyłam ją na bok, posiekałam cebulę i wrzuciłam ją na patelnię z łyżeczką masła i czekałam, aż zmięknie, dorzuciłam potem pokrojoną w kostkę kiełbasę. Smażyć wszystko dość długo. Gdy fasola jest półmiękka należy dodać marchew, kiełbasę z cebulką i dolać prawie całą tomaterę. Wymieszać też trzeba. I nie przejmować się, że konsystencją przypomina to raczej zupę pomidorową. Na wolnym ogniu niech sobie pyrka, aż fasolka zrobi się żółta i miękka. I to już.

Dobre i tanie ;)

Akademia Fotografii

2011-03-25T15:07:00.002+01:00

Może ktoś zechce się podszkolić?

Akademia Fotografii

Polecam :)

poszukuję notesu scrapowego...

2011-03-16T14:32:00.000+01:00

Szukam sobie ładnego zeszytu w kratkę.. ale najchętniej zdobyłabym gruby notatnik, którego okładka ozdobiona byłaby scrapowo.

Do pewnych niebywale istotnych zapisków.

Hm...

Za niecały miesiąc mam urodziny. Ćwierćwiecze! :D

Ja też powinnam sobie sprawić prezent, prawda??

Który pasuje?

a gdy chcesz obłaskawić gospodarza...

2011-03-16T11:11:00.000+01:00

Zawieź mu jako gość Tartę z jabłkami i marmoladą.

Zawsze może przecież się zdarzyć, że sam gospodarz niewprawną jeszcze ręką weźmie się za pieczenie trudnego piernika czekoladowego i będzie zeń jednak zakalec...

Przepis znajdziecie tutaj.

jestem głodna

2011-03-03T18:12:00.001+01:00

Jak człowiek głodny, to zły.

Nie mam czasu na duszenie gulaszu z łopatki...

Biorę..

1 łyżkę oliwy

ząbek czosnku

puszkę rozdrobnionych pomidorów (lubię Mutti)

sól

ostrą papryczkę

Rozgrzewam oliwę w rondelku, przeciskam czosnek przez praskę, czekam, aż zacznie mocno pachnieć. Gdy już ładnie skwierczy, dorzucam papryczkę i wlewam puszkę pomidorów. Lekko solę i mieszam drewnianą łyżką czekając, aż sos zgęstnieje.

W drugim garnku gotuję sobie makaron. Jaki kto lubi/ma w szafce.

Rzucam makaron na talerz, daję tyle sosu, ile mi się spodoba, trę parmezan na mojej nowej mini-tareczce i mogę jeść. Bo właśnie zrobiłam sobie fusilli all'arrabbiata. Czyli polskie świderki "na wkurzenie".

Bo arrabbiato znaczy wkurzony, zły. Pasuje :)

Jeśli sos zostanie, poczeka do jutra - jutro bowiem pizza z tuńczykiem.

Nie zjadłam dziś ani jednego pączka.

a miało być tak pięknie...

2011-02-26T15:11:00.000+01:00

a było jeszcze piękniej...

Wczoraj mój Mąż miał I recital dyplomowy na UMFC.

"Obronił" swoją pracę mgr. W zasadzie porozmawiał mile z komisją o godzinie 21.15

a potem udaliśmy się z przyjaciółmi i rodzicami świętować w naszym małym mieszkanku.

17 osób na 40m :) Czemu nie?

Byłam tak zaaferowana gośćmi, że nie zrobiłam w ogóle zdjęć. Ani z koncertu, ani z gratulacji, ani jedzenia.

Przykre, bo naprawdę było na czym oko zawiesić.

Na dzień dobry wjechał Tort Szwarcwaldzki wg przepisu Dorotus.

Do tego włoskie wino musujące lekko słodkie.

A potem pojawiła się ryba po grecku w wydaniu mojej Mamy i takowoż jej kapusta smażona.

Z pieca wyciągnęłam do tego ciabatty i z lodówki - masło czosnkowe (zmiksowałam pół kostki masła z ząbkiem czosnku i szczyptą soli).

Do krakersów można było poczęstować się pastą paprykową.

Przepis z Kuchni

Dwie czerwone papryki upiec w piekarniku rozgrzanym do 200*C tak, aby skórka sczerniała.

Wyciągnąć, zdjąć skórkę, pozostawić do ostygnięcia.

Jedną cebulę pokroić w kostkę (nie musi być szczególnie drobna), zeszklić na łyżce masła.

Zmiksować zimne papryki z cebulą i z puszką tuńczyka w oleju (oczywiście tuńczyk osączony).

Posiekać trochę szczypiorku i wymieszać.

Można dodać kawałek sera pleśniowego i też go zmiksować.

Na talerzach mieniły się dziesiątki koreczków, można było zjeść sałatką śledziową (o której była już mowa wcześniej) oraz sałatkę z zupek chińskich:

dwie zupki chińskie (ostra i łagodna z VIFONu ;)) - makaron rozkruszyć do miski i wysypać przyprawy (tłuszcz wyrzucamy!), na to połowa dużej kapusty pekińskiej, posiekana, papryka konserwowa, ogórki konserwowe w półplasterkach, puszka kukurydzy i kilka łyżek majonezu. Makaron pod wpływem wilgoci zmięknie. Można dodać też pierś z kurczaka wysmażoną w przyprawie gyros.

Przepis przekazała mi Jadzia M. A jej przekazała to pani X. Pani X przekazała pani Y...

No dobrze.

Było mi niesamowicie miło, że przyjaciele pomogli mi posprzątać. A w zasadzie to ja im pomogłam mówiąc gdzie schować talerzyk a gdzie kubki. Wyszło tak wspaniale, że mogłabym sobie taki wieczór tylko wymarzyć.

Jestem autentycznie szczęśliwa, że cały wczorajszy dzień był tak udany.

Tylko.. muszę to odespać :)

cebulowo-ziołowo

2011-01-31T16:21:00.001+01:00

Od strony mojej Mamy - prawie same kuzynki. Jeden rodzynek.

D. jest najstarsza - ja - najmłodsza.

Różnica wieku: lat 6.

W tej chwili dzieli nas tysiąc (bądź więcej) kilometrów i godzina różnicy.

Zaczęłyśmy jednak kiedyś wymieniać maile w razie możliwości i ochoty.

D. uwielbia robić ze swoim Mężczyzną dinner parties, zapraszają przyjaciół i eksperymentują w kuchni.

Czasem D. pisze mi co wymyśliła tym razem. Pomysły ma naprawdę wspaniałe.

Przypomina mi się pewne lato, pewnie kilkanaście lat temu..., gdy próbowałyśmy razem zrobić domowe lody czekoladowe.

Wyszły nawet! Ale moja Mama ani słyszeć nie chciała o jedzeniu lodów na bazie surowych jaj ;)

Gdy D. dowiedziała się o moich zainteresowaniach kulinarnych i uwielbieniu dla książek kucharskich, postanowiła zacząć mnie rozpieszczać i tak otrzymałam od niej już książkę Fish and Seafood, a w zeszłym tygodniu - Gordona Ramsay'a - Kitchen Haeven. Wszystko po angielsku, rzecz jasna.

W tej chwili w garnku pyrka sobie rosół, w misce rośnie drożdżowe, zaraz będę smażyć cebulę.

Męża zaprosiłam na ciepłą i pożywną kolację składającą się z:

Francuskiej zupy cebulowej

Ziołowych bułeczek odrywanych

French Onion Soup

s. 96 w Kitchen Haeven, Gordon Ramsay

75g masła

400g cebuli (obranej i posiekanej)

2 liście laurowe

2 łyżki octu sherry

1 łyżka mąki

1,5l rosołu

4 kromki bagietki

150g sera Gruyere

(ja nie robię takich grzanek, więc ostatnie dwie pozycje w mojej zupie nie zaistnieją)

Masło należy rozgrzać w dużym rondlu i powoli smażyć na nim cebulę i liście laurowe, aż zrobią się złotobrązowe. Wlać ocet i lekko odrapać brązowy osad. Posypać mąką i gotować parę minut. Dolać rosół i zagotować, zmniejszyć gaz i pozwolić mu powoli "dochodzić" przez około 30 minut.

Gordon proponuje, by wziąć cztery miseczki żaroodporne, rozlać do nich zupę, położyć na wierzchu kromeczkę bagietki i posypać serem. Wstawić do gorącego piekarnika (240*C), wyjąć gdy pieczywo i ser zrobią się złotobrązowe.

Ja zamiast grzanek upiekę zaraz bułeczki ziołowe wg przepisu Liski (wczoraj przypomniała mi o jego istnieniu niezastąpiona Natasza).

To działa mniej więcej tak: smsuję do N. z wątpliwością co powinnam upiec bądź jakie menu zaproponować gościom.

Otrzymuję zawsze takie propozycje, które idealnie odpowiadają moim (i nie tylko) potrzebom..

Skarb :)

Do przepisu prowadzi ten link.

chleb z oliwkami

2011-01-12T12:10:00.000+01:00

Gdy chcę upiec chleb, sięgam po przepisy z bloga Liski. Przekonują mnie. I udają się :)

Tym razem sięgnęłam po przepis na chleb z oliwkami.

Zaczyn

Do plastikowej miski (ja użyłam dzbanka) wlewam 130ml wody, wkruszam 5g świeżych drożdży i dosypuję powoli 150g białej mąki pszennej, mieszając plastikową szpatułką, aż osiągnę w miarę jednolitą masę.

Przykrywam folią i zostawiam na 12-18h.

Ciasto

350 g mąki pszennej
150 g mąki pszennej razowej
10 g świeżych drożdży (lub 1 łyżeczka suszonych)
1,5 łyżeczki soli
2 łyżki oliwy z oliwek
350 g wody

150g oliwek (drylowanych, pokrojonych)

Do drugiej miski wsypuję wszystką mąkę, wsypuję sól, wkruszam drożdże, wsypuję oliwki, przekładam zaczyn do mąki i zaczynam mieszać plastikową szpatułką. Dodaję oliwę i powoli wlewam wodę, cały czas mieszając. Ciasto wychodzi dość luźne, podsypałam odrobinę mąki. Po wyrobieniu odkładam na 1,5h do wyrastania, potem przekładam do formy posmarowanej oliwą i posypaną mąką razową (można użyć otrębów, bułki tartej) i czekam, aż ciasto wypełni formę. Wkładam do piekarnika rozgrzanego do 225*C, po 10 minutach zmniejszam temperaturę do ok. 210*C i dopiekam 25 minut. Wyłączam piekarnik i po kilku minutach delikatnie uchylam. Należy sprawdzić, czy chleb od spodu wydaje głuchy dźwięk przy pukaniu (powinien).

Najlepiej smakuje świeży, z masłem...

a-quiche!

2010-12-12T14:50:00.000+01:00

Taka już jestem, że uwielbiam wymyślać niebanalne prezenty. Najchętniej wszystkie robiłabym własnoręcznie bądź wydała fortunę na ich zakup. No cóż, nie można mieć wszystkiego, a to z kolei powoduje większą pomysłowość i innowacyjność. Czyż nie?!

Dla mojego Męża przygotowałam Kartkę. Kartka, jak za niemiłych czasów, ma wypisane wszystkie dziwaczne punkty (z drobnymi zmianami), natomiast kupony do odcinania stanowią propozycje menu naszego domu.

Mąż wybrał na pierwszy ogień Tartę z mięsem. Skrzętnie odcięłam kupon od kartki i przystąpiłam do działania.

Znalazłam w niedawno zakupionej "Kuchni Neli" przepis na Quiche Lorraine i wykorzystałam przepis na ciasto do wytrawnej tarty:

175g mąki

125g masła

1 jajko

1/2 łyżeczki soli

Mąkę z solą wysypuję na blat, wrzucam masło i siekam, aż powstaną małe grudki. Jajko roztrzepałam widelcem i dorzuciłam do mąki z masłem. Dalej siekałam i na koniec szybko skleiłam z tego wszystkiego kulkę ciasta. Zawinęłam ją w folię i włożyłam na godzinę do lodówki.

Po tym czasie wylepiłam ciastem formę do tarty (brzegi wysoko) i wstawiłam do pieca na 12 minut (200*C).

Wyjęłam i poczekałam, aż troszkę ostygnie.

Farsz natomiast wymyślałam bazując na przedmiesięcznych doświadczeniach krakowskich, gdy Pani JZ (niech będą pochwalone takie kucharki jak Ona!) podała nam na kolację sobotnią dwie tarty. Jedna była z mięsem. Ech.. to tak jest: im bardziej orientujesz się w danej dziedzinie, tym bardziej uświadamiasz sobie jak niewiele wiesz i umiesz.

Korzystając znów z porad Anieli R. farsz powstał tak:

450g gulaszu z indyka (drobno pokrojony)

kilkanaście pieczarek

cebula

dwa jajka

małe opakowanie śmietany 16%

Indyk został brutalnie zmacerowany w ulubionych przyprawach i tak sobie poleżał biedaczek. Potem znalazł się na gorącej oliwie na równie gorącej patelni i był obsmażany. Potem dorzuciłam doń poszatkowaną cebulę oraz pokrojone pieczarki.

Jajka wraz ze śmietaną roztrzepałam.

Gdy ciasto już ostygło, wysypałam indyka na spód, włożyłam do piekarnika i zalałam sosem wysokokalorycznym.

Piekarnik był rozgrzany do 175*C, kisz powinien siedzieć tam ok. 40 minut.

To ja czekem na efekt mojej pomysłowości.

me ne accorgo cosi

2010-12-10T19:37:00.001+01:00

Czytam różne blogi.. Ostatnio rzadko, ale staram się zaglądać.

Od wczoraj pracuję na innym stanowisku, w innym dziale, nie bardzo mam czas na cokolwiek innego poza raportami i umowami. Nie, to nie awans - zastępstwo.

Wieczorami staram się uczyć na moje wspaniałe studia. Mam do przeczytania nową lekturę na każde kolejne zajęcia. Zazwyczaj pochłaniam ją w tramwaju/autobusie. Chcę jak najlepiej pozaliczać wszystko, żeby mieć spokój (i nie płacić za poprawki ;)) i dostać się może w przyszłym roku na erasmusa w Perugii/Florencji.

Uczę się także włoskiego - wpada do mnie na półtorej godziny tygodniowo mój ulubiony "terorista" - Francesco. Mówi po włosku. I po włosku. Po polsku umie "Dzień dobry" (chociaż w ogóle niepodobne do siebie) czy "straszne" :D (Ostatnio zabiłam go słowem "wstrząsnąć" - to był dla niego wielki wstrząs, że w polskim można się tak zapluć).

Słowem - na kuchnię zostaje czasu niebywale mało :) Nawet, jak coś gotuję, to jest to tak mało interesujące, że nie dzielę się tu bądź w ogóle nie robię zdjęcia.

Wczoraj wypiekałam pięć kubeczków na prezenty na rekolekcje, na które nie pojechałam. :D

Mam kilka dni wolnego na Święta.

Jutro zaś upragniony, wolny weekend - bez wyjazdu, bez studiów.

Czeka nas nasza pierwsza małżeńska wizyta duszpasterska (ksiądz: aaaaa ja was w kościele nie widuję! my: bo myyyy za filarem stoimy!!!). Cieszę się.

A, to ja idę posprzątać nasze włości.

Może za miesiąc będę pisać już z zupełnie innego miejsca :)

Trzymajcie kciuki.

P.S. Uwielbiam kompletować prezenty świąteczne dla bliskich.
P.S. 2. Muszę upiec coś pysznego na Boże Narodzenie u moich Rodziców. Sernik na piernikowym spodzie i sernikobrownie z wiśniami?

pachnący cynamonem i melasą

2010-12-03T18:33:00.000+01:00

Lebkuchen mu na imię.

Specjał świąteczny, na który przepis umieściła na swoim blogu Dorotus (tekst z moimi zmianami pochodzi z tej strony)

Składniki na 30 sztuk:

250 g mąki pszennej
85 g zmielonych migdałów (na mąkę)
3 łyżeczki przyprawy korzennej do piernika
1 łyżeczka zmielonego cynamonu
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki sody oczyszczonej
200 ml płynnego miodu (ja dodałam dwie łyżki melasy)
85 g masła
pół szklanki drobno posiekanej kandyzowanej skórki pomarańczowej i cytrynowej

Suche składniki (mąkę, migdały, proszek, sodę, przyprawy) wymieszać w misce.

Do garnuszka z grubym dnem włożyć masło, miód i melasę, podgrzewać, mieszając, do roztopienia masła. Po roztopieniu lekko ostudzić (mieszanka ma jednak być ciepła).

Do suchych składników wlać ciepłą masę, dodać kandyzowane owoce i wymieszać dobrze (można mikserem), by nie było grudek. Ciasto powinno wyjść lepiące (nie dosypywać mąki!). Przykryć ściereczką i odstawić do ostudzenia.

Z ciasta robić kulki wielkości orzecha włoskiego, układać na blaszkach wyłożonych papierem do pieczenia, daleko od siebie i lekko spłaszczyć łyżką. Żeby kompletnie się nie zalepić należy mieć wilgotne ręce.

Piec w temperaturze 180ºC przez 15 minut (i nie dłużej, bo będą zbyt kruche). Lebkuchen wyciagnięte prosto z piekarnika będą bardzo miękkie, należy poczekać 2 minuty, potem przenieść je na kratkę do wystudzenia. Później ich wierzch kruszeje, by zmięknąć znów na drugi dzień, po pokryciu lukrem.

Składniki na lukier:

2 szklanki cukru pudru
kilka łyżek gorącej wody

Cukier puder wsypać do miseczki. Dolewać gorącą wodę, łyżka po łyżce, mieszając i rozcierając grzbietem łyżki. Gdy lukier będzie lejący, ale nie za gęsty, maczać w nim pierniczki i odkładać na kratkę do całkowitego zastygnięcia lukru.

Idę rozgrzewać piekarnik do boju...

imponderabilia

2010-11-25T11:54:00.000+01:00

Uwielbiam delikatne, nierzucające się na pierwszy rzut oka, dodatki w postaci małych obrazków, wstążeczek, zawieszek, bibelotów, które tworzą niepowtarzalny klimat wnętrza.

Aktualnie nie zajmuję się dopieszczaniem kuchni, albowiem.. nie jest moja. Na moją jeszcze muszę zaczekać. Co wcale nie przeszkadza powolnemu, roztropnemu gromadzeniu niezbędnych drobiazgów.

Znalazłam sklep internetowy oferujący moc przeróżnych zestawów/wzorów do haftu krzyżykowego.

Pośród tysięcy obrazków moją uwagę przykuł ten:

klik klik

No to idę dalej oddawać się marzeniom...

30

2010-11-22T10:22:00.002+01:00

Rodzicom, z okazji 30 rocznicy ślubu :)

Wycieczki do Paryża życzę. Wspólnej i romantycznej.

Co więcej - powiemy sobie osobiście już w sobotę.

Co ugotujemy z Mamą?! :)

źródło - klik na obrazek

wariacje bigosowe na tematy rubinsteinowskie

2010-11-09T18:48:00.000+01:00

Niech każdy przećwiczy wypowiadanie słowa bigos na solidnym wdechu - świetna zabawa podczas świątecznego obiadu.

Przy robieniu bigosu najważniejsze jest... by wynieść z korytarza wszystkie kurtki i płaszcze wiszące sobie swawolnie na wieszaku i chłonące z rozkoszą wonie dobywające się z kuchni.

Nie będę cytować dokładnie przepisu pani Anieli R., podaję tylko orientacyjne proporcje, jakie posłużyły powstaniu mojego pierwszego bigosu :)

0,5kg łopatki wieprzowej

150g kiełbasy suszonej

dwie garście suszonych grzybów

1,5-2szkl. rosołu

ok. 1,5kg kiszonej kapusty

2 jabłka

koncentrat pomidorowy (mały słoiczek)

jałowiec (zapomniałam kupić, ale na pewno bym dodała)

pieprz w ziarnach

dwa liście laurowe

3 cebule

2 suszone śliwki (można dać więcej)

Suszone grzybki trzeba zalać ciepłym rosołem i pozwolić im zmięknąć. Rozgrzać piec do 150*C, natrzeć łopatkę solą i pieprzem, ułożyć w brytfannie (ja nie mam -> położyłam w naczyniu żaroodpornym) posmarowanej tłuszczem. Zalać 1/2 szklanki wody i wstawić do pieca. Mięso można, acz nie trzeba podlewać.

Teraz czas na kapustę - należy ją wypłukać w zimnej wodzie, osączyć i odcisnąć.

Pani Aniela używa w tym miejscu boczku - kroi w kostkę i podsmaża, aż zrobi się brązowy. Ja nie chciałam używać boczku, zatem na dno garnka dałam troszkę oliwy z masłem.

Jabłka trzeba niestety obrać. Zetrzeć na tarce na dużych oczkach. Po godzinie moczenia grzybków trzeba je wyjąć i pokroić. Bulion odstawić i nie dać mężowi go wypić!!!

Na ów tłuszcz w garnku należy położyć kapustę (ja ją trochę siekam). Na kapustę idą grzyby, pomidory, śliwka, jabłka. Pomiędzy warstwy trzeba powciskać rozbite owoce jałowca i pieprz oraz liście laurowe. Garnek przykryć, postawić na małym ogniu i tak dusić przez 1,5h.

Wróćmy do piekącego się mięsa. Po godzinie od włożenia do pieca trzeba dołożyć cebule pokrojone w ćwiartki. Posolić i podlać wodą. Temperaturę podnieść do 180*C i piec jeszcze godzinę.

Co z kiełbasą?

Obedrzeć ją ze skóry. Pokroić w kostkę i smażyć. Niech będzie taka, jak każdy lubi.

Upieczone mięso należy pokroić w kostkę.

Gdy już minie 1,5h duszenia kapusty z dodatkami, wlać należy do bigosu bulion grzybowy, dodać mięso i kiełbasę. Można tu dolać też wina. W tym momencie bigos trzeba dokładnie wymieszać.

Na małym ogniu dusić jeszcze pół godziny bacząc, by nic się nie przypaliło.

Nie polecam jedzenia w ten sam dzień, rzecz jasna. Najwcześniej - odgrzewany na następny dzień.

scusatemi! czyli zapraszam na Apple Pie

2010-11-03T22:25:00.001+01:00

Niewiarygodnie mi głupio.

Nie opublikować żadnego posta od prawie miesiąca? Zaniedbanie straszliwe.

Nie, nie myślcie, że nic nie jadłam od tamtej pory :P

Męża i mój ulubiony Apple Pie upiekłam w Święto Wszystkich Świętych po powrocie z KK, bowiem po pierwsze - otrzymaliśmy kilka kilogramów jabłek, po drugie - miałam ochotę na ciasto, po trzecie - miałam ochotę coś upiec. Przepis nasunął się sam... Już go znacie.

przepis oryginalny

150 g zimnego masła (nie polecam margaryny..)
1 żółtko
1 jajko
30 g dobnego cukru lub cukru pudru
240 g mąki (ja daję odrobinę więcej)
szczypta soli (omijam)

do posmarowania: żółtko wymieszane z łyżeczką śmietany

Wysypuję mąkę i cukier na blat i kładę na to masło. Dużym nożem siekam, aż będą drobne kuleczki. Dodaję wtedy jajko i żółtko, znów siekam i dopiero potem zagniatam. Oczywiście możliwie jak najkrócej. Kulkę kładę na talerzyku i wkładam do lodówki.

W tym czasie robię

Farsz
z
800g jabłek
50 g masła
łyżki miodu

cynamonu (bądź przyprawy do piernika)

Jabłka obieram i kroję w dużą kostkę.
Masło topię na dużej patelni, dodaję przyprawy, gdy chwilkę się posmażą, dodaję jabłka. Gdyby jabłka były mało słodkie można dodać cukier. Niemniej jednak ja dodałam tylko miód, który nadał całości bardzo aksamitnej konsystencji. Idealnie. Gdy jabłka zaczną mięknąć należy zdjąć patelnię z ognia. Niektórzy wolą bardziej miękkie, to już zależy od gustu.

Teraz można włączyć piec i rozgrzać go do temperatury 180*C. Wyjmuję ciasto z lodówki i dzielę je na dwie części. Proporcje to mniej-więcej 4:6.

Nie posiadam formy do apple pie, więc używam mojej ulubionej - do tarty. Lekko smaruję ją margaryną, by ciasto łatwo było potem wyjąć.

Większą część ciasta rozwałkowuję (mniejszą chowam z powrotem do lodówki) i wylepiam dno formy.

Wstawiam formę ze spodem ciasta do piekarnika na 15 minut.

Jabłka sobie stygną, ja idę sprawdzić pocztę, a gdy wracam, spód jest leciutko podpieczony.

Po owych 15 minutach wyjmuję ciasto i odkładam na bok.

Teraz wyjmuję mniejszą część i też ją rozwałkowuję.

Układam wystudzone jabłka na spodzie ciasta i przykrywam drugim jego płatem.

Jeśli położysz kruche ciasto na gorące jabłka, to katastrofa murowana :) Ciasto się rozpuści. Próbuję sklejać brzegi, ale nie zawsze mi to wychodzi :)

Ciasto można posmarować żółtkiem wymieszanym z 1 łyżeczką śmietany.
Wstawić do piekarnika, zmniejszyć temperaturę do 175*C i piec ok. 30 minut. Trzeba kontrolować wygląd ciasta. Góra musi się ładnie zarumienić.

Niepolitycznie - lubię bardzo jeść je jeszcze ciepłe, gdy jabłka intensywnie pachną cynamonem...

Apple pie jest naprawdę niezawodny. Polecam :)

Ale ale! Toż to nie jest koniec!

Od wczoraj jestem szczęśliwą posiadaczką "Kuchni Neli" Anieli Rubinstein :)

Dziś weszłam w posiadanie książki w języku angielskim "Fish & Seafood"

oraz tomiku wierszy Gerarda Hopkinsa w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka.

Szał!

Gdy Pani Aniela pisze, że ten przepis dostała od żony Sergiusza Rachmaninova, to mnie się zdaje jakobym obcowała z zaświatami. Ach i och i jutro na stole Państwa W. będzie gościł bigos Państwa Rubinstein, który podbił serca niejednej księżnej i niejednego ambasadora.

Efekty twórczości - wkrótce!

risotto bianco ai funghi e prezzemolo

2010-10-08T22:23:00.001+02:00

Risotto białe z grzybami i pietruszką

[wym.: rizotto bianko aj fungi e preccemolo]

Nigdy jeszcze nie jadłam prawdziwego risotto. Zawsze był to jakiś pilaw. Postanowiłam to zmienić i przygotować je wg przepisu Jamiego.
Zacznę może jednak od wyjaśnienia czym się różni prawdziwe risotto od podróbki - to rodzaj ryżu, jakiego się używa. Do risotto należy użyć ryżu, co się zowie arborio, ziarnka jego są opalizujące, gładziutkie.

Oprócz bazy, jaką jest odpowiedni ryż, należy również użyć białego wina. No.. od biedy można użyć wody, ale to będzie zupełnie co innego. Wino nadaje szlachetnego aromatu, smaku - charakteru. Oczywiście piszę tu o winie wytrawnym! Stary trik - to samo wino podaje się do owego risotto. Pasuje idealnie... ;) Jamie twierdzi, że można też użyć wermutu - do wypróbowania.

Kolejna kluczowa sprawa to bulion. Rzecz jasna nie uznaję tutaj żadnych kostek, które po kilku tygodniach normalnego jedzenia są dla zdrowego człowieka - nie do strawienia. Warto ugotować sobie większą ilość dobrego bulionu raz a dobrze, po czym go zamrozić w odpowiednich porcjach. Można przyjąć, że szklanka ryżu wchłonie trzy szklanki bulionu. Ważne: płyn musi być naprawdę gorący, gdy jest dolewany do ryżu.

Idziemy dalej. Sofritto. Oliwa. Plus masło. Plus nieodzowny czosnek, cebula i seler. Wszystko drobniusieńko posiekane i podsmażone. Zapach tego cuda jest niesamowity.

Wydaje Ci się, że w tym momencie już odpadasz? Nic bardziej mylnego. Bałam się risotto jak nie-wiem-czego, natomiast po dokładnym przestudiowaniu przepisu i wykonaniu okazało się, że to jest naprawdę banalne. Ważne jest tylko to, by naprawdę trzymać się zasad.

A kolejna zasada, którą uwielbiam to MIESZANIE! Risotto wymaga cierpliwości, delikatności, po prostu miłości. Mieszać je należy drewnianą łopatką, by ryż nie przywarł do dna rondla. W zasadzie można je mieszać prawie bez przerw. Mi się podobało! :D

Jeszcze tylko to:

Parmiggiano, u nas znany jako parmezan. Kto nie ma dostępu do prawdziwego, włoskiego - przykro mi. Ale tego nie da się zastąpić grana padano albo czymś innym tartym, wsadzonym w woreczki i położonym na półce w realu/tesko/kerfurze. Szukamy parmezanu i go sobie trzemy, aby móc użyć świeżego.

oraz

Masło :) Nasze wspaniałe masełko. Posypać gotowe risotto drobnymi kawałkami zimnego masła to podobno mantecatura. Czyż oni nie są wspaniali?! Mają nawet słówko na ten proceder!

AD REM!

Risotto bianco wg Jamiego Olivera o rozbrajającym uśmiechu

z książki Włoska wyprawa Jamiego

1l bulionu

2 łyżki oliwy

ok. 1/4 kostki masła

1 duża cebula drobniutko posiekana

2 ząbki czosnku -||-

400g ryżu arborio

1/2 selera naciowego - posiekanego

2 kieliszki białego wytrawnego wina

+70g masła

+120g świeżo startego parmezanu (tutaj uważam, że to strasznie dużo)

Zaczynamy!

Podgrzej bulion i trzymaj go na malutkim ogniu, by cały czas był gorący.

W dużym rondlu (ja robiłam na głębokiej patelni o grubym dnie) rozgrzej oliwę i "pierwsze" masło, dodaj cebulę, czosnek i seler, duś przez 15 minut, na małym ogniu bez przyrumieniania. Gdy warzywa będą miękkie, dodaj ryż i zwiększ ogień.

Ryż zacznie się wnet lekko smażyć, nie przestawaj mieszać! Po chwili zacznie się robić szklisty - wtedy właśnie dolej wino. Poczujesz piękny zapach - alkohol odparuje, a ryż wchłonie esencję. Gdy tak się stanie, przypraw odrobiną soli i wlej pierwszą chochlę bulionu. Zmniejsz znów ogień, by ryż lekko bulgotał. Mieszaj! Wlewaj kolejne chochle bulionu, ale dopiero wtedy, gdy ryż wchłonie poprzednią porcję. Proces powinien zająć około 15-20 minut. Dobrze należy przyprawić risotto. Jeśli ryż po wchłonięciu całego bulionu będzie nadal niedogotowany, można dolać trochę wrzątku.

I tutaj masz bazę. Teraz dodatki.

200g grzybów leśnych - pokrojonych

1 główka czosnku (jak dla mnie za duuuużo)

świeży tymianek

łyżka masła

pęczek natki pietruszki

cytryna

Rozgrzej piekarnik do 200*C. Na patelni rozgrzej kilka łyżek oliwy i króciutko przesmaż grzyby. Przypraw je mocno solą i pieprzem, dodaj czosnek, tymianek, masło i wymieszaj. Wstaw do piekarnika na 6 minut (ja zostawiłabym na 8-10).

Gdy do risotto będziesz dodawać na koniec masło i parmezan, dosyp też posiekaną pietruszkę oraz połowę grzybów. Dokładnie wymieszaj i przykryj. Teraz czas na odpoczynek dla naszej potrawy. Ale bez przesady: wystarczą 2 minuty :) Dodaj trochę soku z cytryny. Nałóż na talerze i przybierz pozostałymi grzybami.

Wspaniałe!

Przy opisie podstawowych zasad korzystałam z artykułu zamieszczonego w magazynie Kuchnia - nr 5 (135) - maj 2006

muzyka!

2010-10-08T09:22:00.002+02:00

zaległości - backlog - lavoro arretrato

2010-10-07T14:41:00.000+02:00

Czy zdajecie sobie sprawę, że wszystkie słowa oryginalnie włoskie kończą się na samogłoski?

Stąd niezwykła płynność jęzka i jego melodyjność.

Nie to, co nasze ść, szcz, ch, rz, cz. Jak to zaśpiewać?

Pani I. powiedziała, że blog to dla mnie dobra rzecz, bo z miliona myśli i spraw muszę wyłuskać te, które warto zapisać, opisać i opublikować.

Dziś mam tak wiele cennych rzeczy do napisania (są one cenne zapewne tylko dla mnie), że wpis będzie długi. Zaczynam go pisać w czwartek o godzinie 13:22 słuchając jak Pani Marie Kiyone gra etiudę C-dur Fryderyka opus 10.

GRAJ!

Od niemal tygodnia słucham codziennie przesłuchań konkursowo-chopinowskich. W biurze korporacyjnym jest to dość egzotyczne. Mam swoje słuchaweczki i czasem śmieją się ze mnie, bo ktoś próbuje mnie wyrwać z medytacyjnego zasłuchania nokturnowego, a ja kompletnie nie reaguję. Takie zboczenie.

Podoba mi się system głosowania: jurorzy najpierw głosują "tak" lub "nie", jak to określił mój Mąż: jak w "Mam talent"! Podobała mi się gra Pani Fiedorovej i Pana Erica Zubera. Pani Joanna Różewska była przekonująca, a Pan Jacek Kortus grał niestety kwadratowo i niechopinowsko. Marek Bracha zrobił kawał dobrej roboty, ale wg moich obliczeń ;) nie dojdzie do finału. Podobają mi się komentarze Pana Hawryluka, Radziwonowicza, Popisa, Pani Tarnawskiej. Bardzo podoba mi się pomysł, by umieścić transmisję na żywo z obrazem na stronach konkursu.

Natomiast... Pan Marek Dyżewski z Radiowej Dwójki jest dla mnie... nie napiszę "odrażający", ale skutecznie zniechęca do słuchania audycji o horrendalnej godzinie 23. Mania megalomanii. Marcin Kydryński się przy nim chowa. Cóż za tupet! Zresztą duet Pani Pęcińska - Pan Majchrowski może i nie dorastaja do niewiarygodnego poziomu Ego Pana MD, ale sam w sobie też jest straszny. Przepraszam, ale ja tak właśnie myślę. Mówić o tych wszystkich świetnych pianistach, że ich poziom jest średni? Dość wyzywające. Rady Pana Marka wobec Jacka Kortusa, by sobie pooglądał Veermera albo poczytał jakąś poezję?! Po prostu nietakt i pycha, jak dla mnie. Sam sposób mówienia: z jakąś z góry założoną pogardą...

Ech...

Przeintelektualizowanie.

BROŃ SIĘ!

Tydzień temu obroniłam się na 5. Z pracy dostałam 4,5, ale to wszystko nieważne. Najważniejsze jest, że zakończyłam pewien etap ciągnący się bezsensownie od... hmhmhm. Można iść dalej. Otrzymałam przepiękny bukiet róż od I&T i wychodząc z Instytutu pożegnałam się w sercu z tym miejscem. Dopiero wczoraj zaczął do mnie docierać ten fakt.

Zwłaszcza, iż mój Mąż kupił mi prezent. Przewspaniały. A tak naprawdę trzy prezenty... Spełniając tym moje marzenia :)

JEDZ

W związku oczywiście z prezentem najcięższym wagowo jest już plan na pesto. Prawdziwe najprawdziwsze. Bez soku z cytryny i koperku :P

Znalazłam kolejne pismo gastronomiczne, kolejne przepisy, tylko kiedy ja to wszystko zrobię? I - nie ukrywajmy - wymyślam coraz to skomplikowańńńsze potrawy do których potrzeba coraz to dziwniejszych/droższych składników. Hm.

ZMIENIAJ SIĘ

Zawsze na lepsze. Dla Innych, dla Siebie. Pracuj nad sobą. Warto. Już wiem :) Nareszcie jest cel. Jest dążenie. Jest determinacja. I jest plan!

KOCHAJ...

OGLĄDAJ

Tylko wartościowe filmy. I nie chodź na ekranizacje powieści. Zwłaszcza "Jedz, módl się, ~~kichaj~~"... yyy... kochaj".

Film jak dla mnie - słaby. Być może dlatego, że przeczytałam najpierw książkę. Rzecz normalna: mnóstwo wątków zostało pominiętych, główne historie - bardzo uproszczone. W ogóle nie została pokazana głęboka depresja Liz, Włochy zostały pokazane stereotypowo, zbyt mało intensywnie. Nie będę udawać krytyka, po prostu: nie polecam. Aczkolwiek wieczór z miłymi koleżankami - bardzo sympatyczny.

Jest 14:38 czyli nie poszło tak źle.

TAŃCZ

Dziś wieczorem pierwsze zajęcia z flamenco.

ODPOCZNIJ KIEDYŚ...

Wieczorem trzeba zaktualizować post wklejając odpowiednie zdjęcia...

ha!

2010-09-30T15:50:00.002+02:00

Dziękuję Wszystkim, którzy mnie wspierali!

Już po wszystkim!

Dziś wieczorem sernikobrownie z wiśniami wg Liski do wzięcia na jutro do pracy.

Jutro różne dobroci dla Gości.

Pojutrze jesienna zupa z soczewicy, co rozgrzewa, risotto wg Jamiego, a w niedzielę rano, ostrowskim zwyczajem, jajecznica z wiejskich, świeżych jajek dostanych od Teściowej :*

Rozdział "muzykologia" zamknięty.

mój mistrz.org

2010-09-29T18:43:00.000+02:00

Dziś rano przy śniadaniu pijemy kawę.

Mąż bierze łyżeczkę cukru, delikatnie zanurza w kawie, by cukier przebarwił się na brąz i obserwując szybkie topnienie kryształków i rozprzestrzeniający się kolor brązowy powiedział:

"no to mam tiramisu"

...

krótko i nie na temat

2010-09-27T08:42:00.000+02:00

Wszystko napiszę wkrótce, powklejam zdjęcia, cały weekend będę karmić moich Ukochanych Przyjaciół i Męża, gotować, piec...

Zaczęłam studiować nowy kierunek. W czwartek kończę poprzedni.

Jestem bardzo zmęczona i tak szczęśliwa... :)

Najbliższy weekend będzie jednym z najlepszych w moim życiu. Wiem to na pewno.

Na temat referatu, który muszę wygłosić na zajęciach Speaking Skills obrałam automatycznie Chocolate.

Jest bosko.

pozdrowienia

2010-09-24T08:58:00.000+02:00

Siedzę na ławeczce w kampusie centralnym UW. Mam wydrukowaną pracę, mam też cztery wspaniałe zdjęcia mej twarzy, mam jakieś papierki, płytę CD. Nie do końca dociera do mnie, że to się dzieje naprawdę.

Ale wpis ma być pseudo-kulinarny przecież!

Przez stres tak średnio cokolwiek jem. Postanowiłam sobie kupić przynajmniej gorącą czekoladę w automacie (wiem, kolejna ohyda). Zapłaciłam 1,70zł, maszyna pobuczała, pojęczała, piknęła i wydała mi napój.

Proszek czekoladoobokleżący został zalany wodą tylko do połowy. Tak, wiem, kubeczek był w pokołowie pełny, a nie pusty! Ale to nie koniec. Woda była absolutnie zimna.

Efekt - napojem podlałam okoliczną roślinność, kubeczek zaś został poprawnie politycznie włożony do kosza na śmieci.

Jeśli uda mi się przeforsować wszystko, co chcę, idę do Saint-Honore na bagietkę!

Dzięki za wsparcie...

dostawa ciepłych posiłków wstrzymana

2010-09-21T11:09:00.000+02:00

W przyszłym tygodniu będę zdawać pewien Arcyważny egzamin. W związku z tym chcę się do niego jak najlepiej przygotować, a czasu mam okrutnie mało (dodatkowo w ten weekend mam zajęcia w nowej szkole i normalnie pracuję), więc wczoraj poprosiłam Ulubionego Mężczyznę, by zajął się przygotowywaniem jedzenia, nie mogę się tym rozpraszać... Stwierdził, że mogę być spokojna ;D

W związku z tym dostawa ciepłych i smacznych postów zostaje wstrzymana do dnia 02. października.

Trzymajcie za mnie kciuki... :)

króliczyca

2010-09-19T14:50:00.000+02:00

Jestem królikiem. Płci żeńskiej. Że niby tildowym... Mam wspaniałe słuchy, jestem miękka (bo z polaru, a wnętrzności wyprute z poduszki ikejowej irma) mam piękną opaskę na łebku i generalnie jestem fantastyczna.

sapori

2010-09-15T18:45:00.001+02:00

Dom jest Domem, gdy w nim pięknie pachnie. Nie na darmo powstają firmy specjalizujące się w rozsiewaniu zapachów w nowowybudowanych developerskich budynkach wspierając tym sprzedaż poprzez działanie na biedną psychikę kupującego.

Zapachem, który najbardziej przypomina mi mój dom rodzinny jest... zapach bigosu ;) To dlatego, że gdy wracałam z bursy do domu, raz na dwa tygodnie, Mama starała się zawsze coś dobrego dla mnie przygotować. A gdy nadchodziła przerwa świąteczna, robiła właśnie doskonały bigos, którego zapach czuć było już na klatce schodowej. Czując go, czułam jakieś wspaniałe ciepło sączące się do serca, że oto przede mną kilka dni więcej na słodkie "kurodomowienie".

W tej chwili mamy jeden pokój połączony z kuchnią, więc cokolwiek gotuję/piekę, wszystko czuć na całych naszych metrażach :) Aktualnie w piecu siedzą sobie cztery nogi kurczaka wraz z czosnkiem, czerwonym winem, grzybami, tymiankiem i oliwą, więc ślinianki moje pobudzone są do maksimum. Czekam wiernie na powrót Męża jednak, bowiem wieczorny, ciepły obiad musimy koniecznie zjeść razem, przy stole. To również tworzy Dom. Znam takie domy, w których stołu nie ma, każdy ze swoim talerzem idzie do swojego telewizora i tak właśnie spędzają czas... Ale skupmy się na tym, co Ważne. Stół jest takim centrum. Kiedyś zawsze leżał na nim chleb, który był świętością. Chcę podtrzymać tę tradycję i mieć stół zawsze, by powitać moich Gości, moją Rodzinę, by usiąść przy nim i tworzyć wspólnotę.

Co do zapachów jeszcze... Pamiętam zapach pieczonego ciasta w domu moich Dziadków. I zawsze obecna woń benzyny z wyblakło-zielonej Zastavy Dziadka w garażu. Uwielbiam zapach benzyny. W. zawsze się ze mnie śmieje ilekroć stajemy na stacji, bowiem potrafię wysiąść z samochodu tylko po to, by nawdychać się tego świństwa... Wiem, wiem, ohyda :)

I dziękuję mojej Teściowej, która co roku obdarowuje nas suszonymi grzybami, które sama zbiera w zimne, jesienne poranki na opolszczyźnie... Zapach suszonych grzybów potrafi zawrócić w głowie...

... a jaki jest Twój ulubiony zapach?

P.S. Gdy wychodzi się z windy i na klatce schodowej czuć zapach jedzenia, zawsze pochodzi on z naszego mieszkania. Chwalę się owszem. Ale zastanawiam się... co takiego jedzą pozostali mieszkańcy z III piętra...?

pizza! subito!

2010-09-13T19:18:00.001+02:00

Uwielbiam pizzę. Nie jestem odosobniona, prawda? Cieniutki, dopieczony placek z doskonałym sosem pomidorowym i dodatkami pośród których króluje ciągnąca się mozzarella jest tym, co cieszy moje podniebienie.

Ostatnio zostałam poproszona przez Kolegę, by przywieźć na jego imprezę ciasto na pizzę. On już kupi dodatki. Miało być pizza party, a wyszło jak zwykle (dwie osoby w kuchni, 10 w pokoju), niemniej jednak jedzenie było rozkoszne i byłam z siebie ogromnie dumna.

Mam już ulubione ciasto na pizzę i zachowuję się troszkę jak Włoszka (ach, ach! musiałam to napisać!), bowiem uważam, że TEN przepis jest NAJLEPSZY i ja nie chcę żadnego innego. Nie chcę próbować, bo wiem, że znalazłam to, czego szukałam. I niech mnie Jamie nazywa ograniczoną ;P Ja cytuję dokładnie przepis z bloga truskawkowego.

250 g mąki pszennej
150 ml ciepłej wody
15 g świeżych drożdży lub 7 g suchych
1 łyżeczka soli
pół łyżeczki cukru
1 łyżka oliwy z oliwek

Drożdże rozpuścić należy w połowie ciepłej wody, dodać cukier i 3 łyżki mąki.

Zaczyn odstawić na 1/2 godziny w ciepłe miejsce do wyrośnięcia.

Mąkę przesiać do miski, dodać sól, następnie wlać rozczyn drożdżowy, oliwę i resztę wody.

Ciasto wyrabia się idealnie (potrzeba 10-15 minut). Włożyć do miski, przykryć ściereczką i zostawić na 1,5-2h do wyrośnięcia.

Po tym czasie ja robię z powyższej ilości jedną pizzę na całą, prostokątną blachę, w którą wyposażony jest piekarnik, gdyż nie mam innych. Strawberry dzieli ciasto na 2 części.

Ciasto należy cieniutko rozwałkować i położyć na posmarowanej oliwą blasze.

Piekarnik rozgrzać trzeba do najwyższej temperatury (czyli do 250*C - im wyższa, tym lepiej) i piec placek 12 minut. (Dla niewtajemniczonych: pieczemy oczywiście razem z sosem i dodatkami!!!)

No dobrze. Brakuje nam sosu pomidorowego.

Kupujemy passatę w Lidlu, która (wg mnie) bardzo dobrze nadaje się do wszelkich sosów, natomiast Łukasz z braku passaty kupił zapuszkowane pomidory.

Cokolwiek masz, do rondelka wlej odrobinę oliwy i rozgnieć ząbek czosnku. Gdy oliwa zacznie pachnieć oszałamiająco, dorzuć pomidory i pozwól im oddać w postaci pary wodę. Jeśli masz pomidory w całości czy też kawałkach, polecam je rozmemłać za pomocą blendera. Sos trzeba teraz doprawić solą, pieprzem i ewentualnie octem balsamicznym oraz ziołami do wyboru :) Odstawić na chwilę, by ostygł.

A co z dodatkami?

Puść wodze fantazji :)

Ja ostatnio skorzystałam z pomysłu Komarki:

1 średnia lub 2-3 małe cukinie,
10-20 plastrów pikantnej salami,
kula mozzarelli,
pęczek świeżej bazylii,
sól morska,
świeżo zmielony czarny pieprz

Wyszło przewspaniale!
Buon appetito!

konkursowo...

2010-09-13T14:41:00.001+02:00

A co Ty wymyślisz na konkurs?

Bardzo Kruche Ciasteczka

2010-09-11T17:23:00.001+02:00

Uwielbiam kruche ciasteczka. Małe i słodkie. Są w sam raz, gdy szukam czegoś do przekąszenia :)

Zawsze podobały mi się słoje pełne takich małych cudeniek. Zamarzył mi się i mój, więc kupiłam stosowny w IKEI (już daaawno temu, ale trzymałam w nim raczej muesli) i niedawno zabrałam się za pieczenie miliona ciasteczek.

Moje ciasteczka są niezwykle kruche, dość słodkie, z posmakiem świątecznym.

Potrzeba na nie:

trzy szklanki mąki
25dag margaryny
3/4 szklanki cukru
3 żółtka
łyżka kawy rozpuszczalnej
łyżeczka przyprawy do piernika

Do mąki wrzucamy margarynę i cukier, siekamy dużym nożem. Dorzucamy żółtka i dalej siekamy. Do łyżki z kawą dolewamy odrobinkę wody, tylko tyle, by kawa się rozpuściła. Dolewamy do ciasta i dosypujemy przyprawę. Szybko zagniatamy i wkładamy w folii do lodówki na około pół godziny.

Po tym czasie ciasto dzielimy na części (ile komu wygodnie) i każdą wałkujemy cieniutko i wykrawamy pożądane kształty :) Polecam małe i nieskomplikowane, bo duże łatwo się tutaj kruszą.

Blachę smarujemy margaryną, rozgrzewamy piekarnik do 180*C, układamy ciasteczka na blasze, wkładamy na kilka minut (trzeba kontrolować, 6-8 minut powinno wystarczyć na cienkie ciasteczka).

Zaraz po wyjęciu blachy z pieca należy drewnianą łopatką delikatnie odkleić ciasteczka od podłoża. Jeśli od razu tego nie zrobimy, przykleją się mocno i zostaną z nich tylko okruszki przy próbie oderwania.

Z podanych powyżej proporcji wyjdzie około 4 blach ciasteczek.

Dla wytrwałych ;)

foremki z IKEI, rzecz jasna (ozdoby: pisaki cukrowe Dra Oetkera)

Tarta Jesienna

2010-09-09T22:16:00.000+02:00

Uparłam się i wczoraj, po powrocie z przepysznej gorącej czekolady w przewspaniałym towarzystwie, upiekłam tartę z orzechami i śliwkami, wyjęłam ją z pieca i całą noc stygła sobie w kuchni napełniając nasze małe mieszkanko swym rozkosznym zapachem. Cóż może być piękniejszego? Nie wiem, w tej chwili zdaje się, że nic :)

Dziś rano przez okno od strony wschodniej wpadało przepiękne światło. Jeszcze w piżamce i szlafroku chwyciłam za aparat i nie omieszkałam kawałka mojego ciasta sfotografować w tymże świetle.

Malarstwo światłem.. Jak Wam się podoba?

Ogółem, przepis jest bardzo prosty, ale efekt znacznie odbiegał od moich oczekiwań.

Kto chce, niech próbuje, zachęcam bardzo mocno, jednak mam już pomysł jak ten przepis zmienić (jak dla mnie ulepszyć, ale nie chcę tak perfidnie używać tego słowa ;)) i nie omieszkam tego wypróbować.

Na tartę zapraszam Rodzinę i wszystkich innych zachęconych...

Przepis na tartę znajdziecie na blogu Liski.

P.S. Dziś uparłam się, że na kolację muszą być kopytka. Zrobiłam. Mam na jutro do pracy jeszcze ;)

jesień i czekolada

2010-09-08T13:42:00.001+02:00

Skoro za oknem wszystko zaczyna przypominać raczej jesień aniżeli lato (choć dziś pogoda jest wspaniała i słońce nas raczy swym ciepłem w stolicy), w mieszkaniu jest całkiem chłodno, a kaloryfery zimne, myślę, że należy dogrzać wnętrze (i mieszkania i swe własne) jakąś rustykalną tartą. Nie szukałam daleko...

Tarta orzechowa ze śliwkami to jest właśnie to, czego mi potrzeba na wieczory, gdy słońce nie rozpieszcza nas swoim blaskiem do późnych godzin...

Po pracy jadę do dobrej kawiarni spotkać się z Missy, która ma dla mnie książkę Jamiego. Wypijemy dobrą kawę i porozmawiamy o czymś bardzo przyjemnym. Czyli czeka mnie popołudnie przewspaniałe.

Wczoraj uraczyłam moich Gości sałatką "grecką" z pieczywem czosnkowym oraz fondue czekoladowym, do wyboru był melon, banan, brzoskwinia i śliwka. Wszyscy byli, mówiąc ogólnie, zadowoleni.

Fondue robię bardzo prosto:

tabliczka gorzkiej czekolady
śmietanka 30% (użyłam małego opakowania Łaciatej)
łyżeczka masła

Czekoladę połamać na kawałki, rozpuścić w kąpieli wodnej, dodać łyżeczkę masła, cały czas mieszając dolewać powoli śmietankę, aż do uzyskania pożądanej konsystencji.

Czekoladę przelewamy do naszego naczynia do fondue (np. takiego), kroimy ulubione owoce na kawałki i mamy rozkoszny deser :) Jest podobno taki zwyczaj, że jeśli komuś owoc zsunie się z widelczyka wprost do czekolady, należy pocałować osobę siedzącą naprzeciw. Czyli proszę uważać z kim się siada do stołu...

***

W natarciu książki. Zapisałam się do biblioteki, wypożyczam wspaniałości i jest cudnie, gdy wieczorem, zamiast włączać "pudło", kładziemy się na łóżku i każde z nas czyta swoją książkę. Ja aktualnie męczę The Catcher in The Rye* Salingera, Mąż: Śnieg Pamuka.

Wszystko jest dobre.

*dla niewładających językiem angielskim: Buszujący w zbożu

per NM

2010-09-02T13:51:00.001+02:00

Per la mia migliore amica - NM. Oggi il suo* sogno ha avverato!

Sono felicissima!!!

Aspettavo... :*

N&W sono perfetti!

In bocca al lupo!!!

*ed anche mio!

la foto e' da qui

sogno

2010-09-02T12:03:00.001+02:00

Sto sognando.

zdjęcie pochodzi stąd

Tarta prawie-Tatin z morelami

2010-09-01T17:33:00.000+02:00

Od dawna marzyła mi się tarta Tatin, ale brakuje mi patelni odpowiedniej do tego specyfiku. Ktoś (przepraszam, ale nie pamiętam kto) zaproponował, bym spróbowała bez patelni.

Spróbowałam.

Tarta morelowa wg Liski wyszła po prostu boska!

Podaję zatem przepis za whiteplate z moimi zmianami:

Na ciasto kruche:
150 g mąki
100 g masła pokrojonego w małe kawałeczki
25 g brązowego cukru (nie miałam, użyłam białego)
2 żółtka

Owoce:
100 g brązowego cukru (tym bardziej nie miałam)
40 g masła
ok. 500-700 g moreli - pokrojonych na połówki i wypestkowanych
1/2 łyżeczki świeżego tymianku, drobno pokrojonego

Zagnieść wszystkie składniki na ciasto na gładką masę i włożyć do lodówki na pół godziny.

Na dużej patelni rozgrzać masło z cukrem. Kiedy zacznie się karmelizować, ułożyć delikatnie połówki moreli, posypać tymiankiem i smażyć, obrócić raz, z pomocą drewnianej łyżki. Owoce powinny być oblepione masą cukrową i nieprzypalone. Nie powinny się rozpadać!

Kiedy morele będą gotowe, należy przełożyć je delikatnie do formy na tartę i poczekać, aż całkowicie wystygną. Ciasto trzeba teraz wyjąc z lodówki i rozwałkować na krążek o średnicy troszkę większej niż średnica formy.
Ciasto położyć na ostudzonych morelach, podwinąc brzegi do środka. Rozgrzać piekarnik do 200*C, wstawić tartę i piec ją 20 minut, zmniejszyć temperaturę do 160* i zaczekać jeszcze 20 minut :)

Po upieczeniu należy tartę wyjąć z piekarnika, nożem delikatnie odkroić ciasto i morele od formy i magicznie, z pomocą łapek, wyrzucić ciasto na talerz. Jeśli morele zostaną w formie, lub odpadną, nic strasznego się nie dzieje, gdyż można je ładnie wkleić z powrotem w ciasto, póki jest jeszcze ciepłe.

Smak tego cudu był obezwładniająco dobry.

Ciasto do powtórzenia!

Gruszki nadziewane orzechowymi wątróbkami

2010-09-01T17:16:00.001+02:00

Kopiuję przepis z czasopisma Kuchnia na życzenie Evy:

250g wątróbek drobiowych

1 kostka warzywna

2 ziarenka ziela angielskiego

1 liść laurowy

1/2l wody

3 łyżki posiekanych orzechów włoskich

1 łyżeczka suszonej bazylii

1 łyżeczka suszonego estragonu

3 łyżki czerwonego wytrawnego wina

1 niewielka cebula

1 łyżka oliwy

2 jajka

6 twardych gruszek

sól, pieprz, listki bazylii lub borówki do dekoracji

Opłukane wątróbki wkładamy do garnka, dodajemy kostkę warzywną, ziele angielskie, liść laurowy, zalewamy 1/2l wody i gotujemy 20 minut. Zostawiamy w wodzie do ostygnięcia. Wątróbkę odcedzamy i drobno siekamy. Dodajemy orzeczy, suszone zioła, wino, posiekaną i podsmażoną na oliwie cebulę, doprawiamy solą i pieprzem. Jajka rozkłócamy i dodajemy do farszu, mieszamy, aby uzyskać jednolitą masę. Gruszki kroimy na pół i wydrążamy łyżeczką gniazda nasienne. Każdą z połówek nadziewamy obficie farszem. Blachę do pieczenia smarujemy oliwą i układamy na niej gruszki. Pieczemy pół godziny w temperaturze 180*C. Serwujemy ciepłe, przybrane posiekaną bazylią lub borówkami.

Buon appetito! :)

P.S. Mam tu jeszcze przepis na wątróbkę z sosem malinowo-żurawinowym, wątróbkę z jabłkami, wątróbki z pomidorami i sosem czosnkowym, na ostro z imbirem, aromatyczne szaszłyki z salsą.

Co wypróbować?!

gruszki faszerowane kurczakiem

2010-08-25T19:46:00.000+02:00

Przygotuj:

małą pierś kurczaka
4 gruszki (niezbyt dojrzałe)
trzy łyżki posiekanych orzechów włoskich
jajko
przyprawy, zioła, odrobinę wina, oliwę

Wylej na patelnię około dwóch łyżek oliwy, rozgrzewając patelnię wrzuć ząbek czosnku przeciśnięty przez praskę, pilnuj, by się nie przypalił, bo zgorzknieje. Gdy zacznie intensywnie pachnieć, wrzuć drobniutko pokrojoną pierś z kurczaka. Przypraw mocno (ja lubię dodawać tymianek), dolej odrobinę wina i przykryj, niech dochodzi na wolnym ogniu. Gdy już będzie kruchy i smaczny, zdejmij patelnię z ognia i poczekaj, aż mięso ostygnie (może być równie dobrze na talerzu). Jeśli kawałki są jeszcze zbyt duże, możesz rozetrzeć je lekko pomiędzy palcami. Wrzuć mięso do miseczki, dosyp orzechy i wbij całe jajko, wymieszaj bardzo dokładnie.

Każdą gruszkę przekrój na połowy wzdłuż, łyżeczką wydrąż gniazdo nasienne (lub też troszkę więcej). Każdą z połówek napełnij farszem tak, by trochę mięsa wystawało ponad.

Piekarnik rozgrzej do 175st. C, gruszki ułóż na blasze i włóż do gorącego pieca na pół godziny.

Gruszki wspaniale zmiękną, farsz będzie związany, całość smakuje niezwykle jesiennie.

Przepis oryginalny (zamiast kurczaka użyto wątróbki)

pochodzi z czasopisma Kuchnia nr 11(141) z listopada 2006

opowieść o chlebie

2010-08-22T10:54:00.001+02:00

Pewnego warszawskiego dnia dostałam od Nataszki książkę "Opowieść o chlebie" autorstwa pana Piotra Kowalskiego.

Wtedy jeszcze nie miałam na koncie żadnego własnoręcznie upieczonego chleba, ale ta rzeczywistość mnie już pociągała.

Musiały minąć chyba ze trzy lata zanim dorobiłam się własnego zakwasu... Niemniej jednak powoli posuwam się do przodu.

Właśnie włożyłam bochenek do pieca i modlę się, by ruszył. Ostatnio chleb nie chce ze mną współpracować. Nie bardzo wiem dlaczego... Po prostu nie ta faza księżyca, nie ten czas, może... może przez tę tęsknotę dwutygodniową za Mężem?

Wracając do książki: Pan Kowalski wykonał niesamowitą, wielką pracę, by napisać to dzieło. Odwołuje się do niezliczonej ilości źródeł (łącznie z Satyrami Juwenalisa z X wieku czy słynnym dziełem Oskara Kolberga), wprowadza w historię, znaczenie kulturowe, symbolikę w sposób tak fascynujący, że można się zanurzyć w tych opowieściach zapominając o Bożym świecie. Myślę, że ta lektura niezwykle pogłębia nasze cotygodniowe/codzienne pieczenie. Nadaje mu jakiś głębszy sens, budzi nawet respekt...

Napisana jest w sposob bardzo przystepny, dodatkowo nieco zolty papier ulatwia kontakt wzrokowy z ladna czcionka :)

Polecam tym wszystkim, ktorzy kochaja pieczenie chleba i te fascynacje chcieliby poglebic, poszerzyc, dowiedziec sie czegos wiecej.

Nie ma wątpliwości - dobrze rozważano kwestię, czy każdy dzień i jego pora były właściwe do pieczenia. W słowiańskich tradycjach bardzo silne było przeświadczenie, że złym dniem do przygotowywania ciasta był piątek. Wynikało to jeszcze z magicznej, przedchrześcijańskiej symboliki dni tygodnia, a wzmocnione zostało dodatkowo przez tradycję chrześcijańską - piątek był wszak dniem przeklętym i żałobnym. Oczywiste też musiało być, że nie pieczono chleba w Wielki Czwartek i Wielki Piątek..., żeby nie niepokoić przychylnych domownikom demonów, właśnie w te dni nie palono ognia. Z tego samego powodu nie było wskazane pieczenie w sytuacjach zbyt bliskiego sąsiedztwa śmierci, a więc ryzyka kontaktu z zaświatami i ich porządkiem. Śmierć naznaczyłaby swoim znamieniem, chaosem, jaki rozciąga się poza granicami ludzkiego świata, wszystko wokół. Raz skalane przez jej nieczystość naczynia, narzędzia, piec, pozostałaby takie na zawsze...

Na koncu ksiazki znajduje sie ponadto kilka przepisow...

Gdy je wyprobuje, dam znac... :)

P.S. Znowu wylaczylo mi polskie znaki, a ja nie mam pojecia dlaczego :(

Opowiesc o chlebie

kup/zamów w empiku

niech żyje spostrzegawczość!

2010-08-21T14:37:00.000+02:00

Ledwo opublikowałam poprzedni wpis, zauważyłam, że mój baby-laptop ma jakiś maleńki napis z przodu... Dwie literki: SD. Karta z mojego Nikona też jest SD... Hm... jak to połączyć?! ;D

Upiekłam ciasteczka owsiane wg Liski

Oto prezent dla Bartka z okazji jego 25 urodzin:

To zaś moje brioszki:

Mi oczywiście nie smakowały, bo drożdżowe, dość zbite ciasto, jest dla mnie okropnie suche. Przypadły do gustu zaś Ilonie i Magdzie, i to się liczy :)

sobota pachnąca

2010-08-21T13:52:00.001+02:00

Dzisiejsza sobota pachnie świeżo zrobionym praniem, morelami, tymiankiem i ciastem drożdżowym.

W dalszym ciągu nie mam kabla do aparatu, a szkoda, bo udało mi się zrobić jedno czy dwa niezłe zdjęcia.

W czwartek zrobiłam gruszki faszerowane kurczakiem i orzechami włoskimi, dziś robię schiacciatę, jutro caponatę i tartę Tatin z morelami. Piękne to wszystko :) Niebawem wszystko ujrzycie...

Pachnie też trochę płynem do mycia okien, nie oszukujmy się... Mam dwie szybki pięknie czyste i lśniące, przez co od razu jest jakoś milej w mieszkaniu.

Tak na marginesie, to mamy powierzchni użytkowej ok. 40m, mieszkanie jest szczytowe i zainstalowano w nim (bagatela) pięć okien. Więcej chyba w sumie jest szyb niż ścian... Ale to ma swoje plusy: zawsze jest jasno :) I da się wywietrzyć. Ba! Zrobić przeciąg się da!

Poprzednia kawalerka nie rozpieszczała nas pod tym względem, bo zabudowany balkon i jedno okno (wszystko skierowane na południe) uniemożliwiało osiągnięcie normalnej temperatury w jednym, jedynym pokoju. Czyli wszystko dobrze jest teraz.

Co na uszach? Koncert potrójny Beethovena w niesamowitym wykonaniu: Richter, Roztropowicz, Oistrach. Nieprwdopowobne, by trzy takie osobowości muzyczne spotkały się i nagrały to dzieło... Polecam!

nowy członek rodziny W.

2010-08-14T19:49:00.001+02:00

Nowy członek naszej rodziny na imię ma Zakwas. Na nazwisko Żytni. Do dziś nie wiadomo dlaczego nie przyjął nazwiska swojej matki.

Tak, tak, tak. Zechciał ruszyć! Czekałam na niego od dawna :)

Od jakiegoś czasu chodzi mi po głowie ten wpis i nareszcie mam czas i głowę, by przelać na... yyy... monitor to, co mam na myśli.

W tle Dorota Miśkiewicz z albumu Caminho, w piekarniku brioszki wg Liski, w misce rośnie sobie Lees Sourdough, a na talerzu niedokończone ziemniaczki wg Jadzi M. Linka brak, bo owa niewiasta nie uprawia bloggowania.

Chodzi generalnie o to, że ja nie jestem żadnym guru kuchennym, nie potrafię zrobić miliona rzeczy, nigdy nie zrobiłam schabowego, za każdym razem ciasto me ucierane jest zakalcem, ostatni sos pomidorowy wyszedł mi ohydnie kwaśny... ale... ja to po prostu uwielbiam! Uwielbiam alchemię i chemię kuchenną. Trochę przeraża mnie odmierzanie 212,5g aktywnego zakwasu 150% hydracji (uomatko!), więc sypię garść mąki żytniej do słoja i dolewam trochę letniej, przegotowanej wody (genialny w swej prostocie przepis Mamy M.) i mieszam drewnianą łyżką przemawiając z miłością do zakwasu. I to działa. Można się śmiać. Ale to sprawia mi radość, uspokaja mnie i cieszy. Sempre felice e contenta jak mawiała Meredith Grey we włoskiej wersji serialu Grey's Anatomy. Gdy tylko potrafię się wewnętrznie uspokoić (ostatnio ćwiczę), znajduję czas i pokój serca - dodaję do gotowania i pieczenia witaminę M i nagle wszystko staje się prostsze. Nie chcę używać słowa czary, bo mi tu nie pasuje. To jest coś innego, głębszego, wspanialszego. Najbardziej zaś sprawia mi przyjemność to, gdy widzę na twarzy mojego Ukochanego, jak bardzo mu smakuje to, co przygotowałam. Na szczęście jest w tym autentyczny - gdy mu nie smakuje, da mi znać. Natomiast to, co przypadnie mu do gustu każe wpisać na listę dań/ciast do powtórzenia. Ale żebym ja powtórzyła jakieś ciasto... Prawie niemożliwe. Przecież tyle przepisów czeka na wypróbowanie...

(Wlasnie uchylilam drzwi piekarnika i w mieszkaniu czuc przepiekny zapach swiezego ciasta drozdzowego...) Przy okazji wylaczylo mi polskie znaki.

Kiedys myslalam, ze wszystko musi byc perfekcyjne, nieskazitelne i gdy juz chce sie czegos podejmowac, to musi byc na 200% Od razu profesjonalnie.
A przeciez nie o to chodzi. I chyba nigdy nie chodzilo. Mialam w pamieci przepisy z bloga weekendowa piekarnia czy Tatter o chlebie - gramy i mililitry, autoliza i hydracja... A tydzien temu w Masikowie Jadzia na moich oczach upiekla chleb na zakwasie nie uzywajac ani razu wagi czy miarki. Tak po prostu - tu dodala, tam pomieszala... Talent wrodzony :) Zainspirowalo mnie to, nie powiem, ze nie. Nie mam jeszcze na tyle wyrobionej reki, by upiec chleb bez wagi i przepisu, ale moze kiedys... To tez jest tak, ze troche nadrabiam zaleglosci: moja Mama nigdy nie piekla - ani ciast, ani tym bardziej chleba. Menu w moim domu bylo dosc skromne, choc bardzo smaczne (nie tylko dlatego, ze to Mamusia ;)). Wszystkiego ucze sie sama i dobrze mi z tym. Jestem z siebie dumna, gdy zaplote chalke z szesciu waleczkow i gdy ciasto na pizze wyjdzie idealnie. Ech... duzo slow. Ale dzis i duzo czynow.

Ide uformowac bochenek.

:)

2010-08-13T21:57:00.000+02:00

Żyję :)

Przepraszam za ciszę w eterze, ale ogólnie skupiona jestem ostatnimi dniami na tym, co dzieje się wewnątrz mnie i nie za bardzo chcę w tej chwili pisać.

A wewnątrz samo czyste szczęście. I energia.

Jutro dzień jedzenia śliwek. Z każdego gatunku po trochu.

jak Tilo kabel ukradła...

2010-08-10T20:15:00.000+02:00

Najchętniej wkleiłabym tu milion zdjęć... Ale cały urok tkwi w umiarze...

no... może nie, jeśli chodzi o kolczyki - dziewczynki mają ich wpięte w słomki.. setki!

mają również na drzwiach plakat z podobizną "Misia"

oraz duuużo torebek (znajdź element egzotyki)

w kuchni jest pięknie...

na dodatek dostałam wspaniałe prezenty...

oliwę tymiankową oraz nalewkę malinową - wszystko własnej produkcji

Jadzia upiekła chleb...

na koniec sobotnich wrażeń zaś siedzieliśmy przed domem i grillowaliśmy powyższy chleb pokrojony w piękne kromki, nacieraliśmy go czosnkiem i smarowaliśmy masłem... czegóż można chcieć więcej?

hmm...

2010-08-09T18:05:00.001+02:00

Co by tu na obiad... :)

brak kabla do aparatu = brak zdjęć na blogu :(

tam, gdzie spełniają się marzenia

2010-08-07T11:02:00.000+02:00

Jestem w Masikowie.

Są takie miejsca, w których umiem odpocząć. Zapomnieć o korpo, o stolicy, o wszystkich problemach małych i dużych.

Jednym z najpiękniejszych miejsc, które autentycznie kocham jest masikowa kuchnia. Jest sercem, ogniem domu, przepiękna, przytulna, idealna. Z kawą, chlebem i ciastem. Rycinami ziołowymi na ścianach i nalewką z jagód na parapecie. Z fartuchem w muffiny i aceto balsamico z Modeny na półeczce.

Rano picie kawy w łóżku i opowieści :) Marzenia, plany, myśli...

Szczęście jest wyborem.

nie ma mnie we Włoszech

2010-08-03T13:20:00.000+02:00

To robię sobie Włochy w Warszawie ;D

i dziękuję Tachejmie, że dzieliła się swoją muzyką zawsze

zielsko

2010-07-28T08:53:00.000+02:00

Idę sobie ci ja z pracy na pociąg. Rzecz dzieje się mojej ulubionej dzielnicy Warszawy, jaką jest.. Służewiec! Tak!

Smutek ogrania mnie na samą myśl, że siedzę tu, gdzie siedzę, przebijam się od poniedziałku przez bagno gliniane, rzeki deszczówki pomieszanej z gliną, deski położone na kałużach i daremne kawałki "asfaltu" rzucone na gliniaste podłoże.

Ale!

Zatem wczoraj idę sobie na pociąg, wolno, wolniutko, bo mam czas i patrzę na boki. Na dół na boki. I co widzę? Zielsko, które nie daje się wyrwać, zniszczyć, zabić.

Zielsko, które tak naprawdę jest cennym ziołem...

pokrzywa

wrotycz

nawłoć

i inne wspaniałości

Jakoś poprawiło mi to humor :)

(zdjęcia nie są mojego autorstwa, pochodzą ze strony wyników wyszukiwania ziół wg ich nazw w Google.pl)

enty-prezenty

2010-07-27T10:10:00.000+02:00

W sierpniu wypada kilka ważnych dni urodzinowych moich bliskich.

Niezwykle lubię wymyślać, wybierać i kompletować prezenty dla Najważniejszych Osób w moim życiu. Cieszę się na tę radość, którą będę mogła im sprawić...

To takie egoistyczne :)

sono tornata

2010-07-25T22:21:00.000+02:00

Nikt nie lubi, gdy kończą się wakacje. Ja nie jestem wyjątkiem.

Siedzę przed komputerem i próbuję rozciągnąć czas tak, by jutro nie nadchodziło jeszcze długo. Bym dalej mogła się cieszyć bliskością Męża, ziołami, nalewką, chlebem własnymi rękami upieczonym i innymi drobiazgami.

Dzięki odpoczynkowi wróciła do mnie radość. Taka prosta. Z tego, że mamy tak wspaniałe mieszkanie, że mam lampkę, o której marzyłam... Wczoraj po powrocie z Mazur zrobiłam gruntowny porządek w kuchni. Tak, jakbym chciała coś zacząć od nowa.

To "nowe" siedzi w mojej głowie... Chciałabym, aby po urlopie coś się zmieniało. Na lepsze. Coś zaczynało od nowa. Jak nowy rok szkolny, w którym otwiera się pachnące drukarnią książki.

Jutro wieczorem będę przeglądać "Bożą aptekę" Marii Treben i pójdę na basen. Bo tak naprawdę lubię pływać... Ileż to można się o sobie dowiedzieć w dwa tygodnie...

Byliśmy na nowych włościach xpeefa. To Jego kościół... Parafia o wdzięcznej nazwie Chlewo (najmniejsza parafia w diecezji kaliskiej).

Wyjechaliśmy potem w Karkonosze...

Następnie przez stolicę ku Mazurom nad jezioro Dargin... by zjeść RYBĘ!

I obejrzeć port w Sztynorcie

Historii i zdjęć jest ilość znaczna... ale o tym kiedy indziej... idę rozciągać czas!

jak mi mija czas

2010-07-17T17:28:00.000+02:00

kwiaty lnu

chabry

Tort kokosowy dla mojej Mamy z okazji Jej urodzin.

Dekoracja z żywych kwiatów i liści made by Tilo :)

babie lato

2010-07-12T21:14:00.001+02:00

Z obolałym kręgosłupem i nogami, które czuję aż nazbyt... pozdrawiam znad książki

Nalewki, likiery i wina domowe.

gór czar

2010-07-09T07:17:00.000+02:00

Prawda, że badziewny tytuł posta? :)

Dziś o 15. wychodzę z biura (specjalnie przyszłam na 7 i to jest fantastyczne uczucie, gdy można siedzieć w pustym biurze w piątek rano i słuchać bezkarnie Manna w Trójce).

Następnie jadę na spotkanie z Mężem i I. i jedziemy na zachód. W Łęczycy lub też okrutnym Kutnie spotkamy się ze suocero italiano, a potem dalej, do moich Rodziców.

W sobotę odwiedzimy xpeefa na jego włościach i wieczorem przez Wrocław i Świdnicę do Mysłakowic pod Jelenią Górą.

Zabieram Nikona, więc zdjęć będzie wiele. Może nawet niektóre będą całkiem niezłe.

Pozdrawiam :)

(źródło zdjęcia: click on it)

lot i pstrąg a także papryka

2010-07-06T17:35:00.000+02:00

Mój Najwspanialszy Mężczyzna zrobił dla mnie obiad :)

Tym razem nie w stylu ostatniego "calzone"...

Weszłam do domu i coś pięknie pachniało. W kuchni czystość bijąca po oczach i ani śladu po potrawie, która mogłaby tak pięknie pachnieć.

Otworzyłam piekarnik...

a tam...

papryki faszerowane mięsem mielonym!!! pycha! :D

Ja natomiast w niedzielę zrobiłam pieczonego pstrąga:

3 płaty pstrąga (nie były odfiletowane; na dwie osoby lepiej wziąć 4 tak naprawdę)

natka pietruszki

masło

sól, pieprz, inne przyprawy jeśli ktoś lubi

Płaty pstrąga umyłam dokładnie, lekko osuszyłam, każdy położyłam na dość dużym kawałku folii aluminiowej, posypałam solą, pieprzem i dałam naprawdę sporo posiekanej natki pietruszki. Na wszystko kawałeczek masła (około łyżeczki). Teraz folia: ja ją pogięłam tak, by powstały paczuszki, które łatwo potem od góry otworzyć rozchylając płaty folii.

Paczuszki ułożyłam na naczyniu żaroodpornym (z braku innego pomysłu) i włożyłam do piekarnika rozgrzanego do 180st. C (termoobieg). Tak potrzymałam tam rybkę ok. 35 minut. Następnie uchyliłam folię, żeby lekko wysuszyć rybę, na 10 minut.

Podałam z młodymi ziemniaczkami i brokułem gotowanym na parze. Białe, wytrawne wino dopełni smaku.

cukinia

2010-06-30T21:22:00.000+02:00

Cukinia jest takim fantastycznym owocem, który ma wspaniały miąższ. Miąższ pokrojony w kosteczki i zmiękły już w sosie pomidorowym jest dla mnie przepyszny.

Zakupiliśmy zatem trzy młode cukinie na Bazarze Banacha i zaplanowaliśmy upiec kisz z tą właśnie cukinią.

Kisz z cukinią

Na ciasto zużyłam:

2 szklanki mąki

ok. 160g masła/margaryny

kilka łyżek maślanki

sól

(ciasta wyszło dużo! nie każdy tak lubi :))

Na "farsz" zużyłam:

puszkę krojonych pomidorów

2 średnie cukinie

ząbek czosnku

2 łyżki oliwy

zioła, sól, pieprz

Ciasto:

mąkę wysypać na blat, wrzucić masło (tylko nie robić wielkiego puffff!) i kroić dużym nożem, aż powstaną drobne kulki, posypać odrobiną soli i dodawać po łyżce maślanki, próbując za każdym razem czy ciasto już się połączy (tak, jak kruche).

Ciasto można rozwałkować na folii spożywczej albo aluminiowej, lub też paluchami rozpłaszczyć w formie do tarty (moja ma 28cm średnicy, ciasto było dość grube), zrobić dziurki widelcem (lub wysypać fasolki vel kulki)

Farsz:

Cukinie pokroić na plastry, na patelni rozgrzać oliwę z oliwek (powiedzmy dwie łyżki), rozgnieść czosnek i wrzucić na jeszcze zimną oliwę. Gdy rozniesie się piękny zapach tegoż i zacznie lekko skwierczeć, wrzucić cukinię i podsmażyć, aż będzie w miękka.

Całą cukinię przełożyć na talerz, a na tę samą patelnię wrzucić pomidory z puszki. Zmniejszyć ogień i odparować pomidory. Należy je mocno doprawić.

W międzyczasie należy rozgrzać piekarnik do 180C i podpiec spód przez 15 minut.

Wyjąć ciasto i wylać na nie sos pomidorowy. Na tej czerwieni ułożyć plastry cukinii i posypać je ziołami. Włożyć z powrotem kisza do piekarnika na około 40 minut (trzeba sprawdzać).

smacznego :)

a few

2010-06-27T14:34:00.000+02:00

I chociaż wycieczka nasza dziś wyglądała inaczej niż miała... to jednak weekend mija przemiło.

Trochę zaległości.

Chlebek z pesto. Dobry, ale nie jest moim No. 1.

Lemon Dimples przed upieczeniem:

(po upieczeniu nie wyglądały zachęcająco ;))

Dostałam nowe foremki od Męża

Dziś byliśmy w Kampinoskim Parku Narodowym, który aktualnie zajmuje się hodowlą komarów-mutantów. Nasz spacer skończył się nadzwyczaj szybko, bo cięły jak szalone.

Teraz zaś oddajemy się lekturze i ogólnej sieście...

obiad

2010-06-25T09:38:00.000+02:00

Jak powszechnie wiadomo... rzeczy najprostsze są najlepsze.

I tak: jechałam wczoraj autobusem linii 401 (Ikarus rodem z czasów jesieni średniowiecza) mając wrażenie, że się uduszę, bowiem wilgoć, zapachy, temperatura składały się w śmiercionośną mieszankę. Trzy przystanki = 30 minut. Przy życiu podtrzymywała mnie myśl o tym, co mnie czeka u Aprilwife... Na szczęście gdy minęliśmy piekielne machiny na skrzyżowaniu Alei z Łopuszańskiej poszło już lepiej.

Dostałam się do domu Aprilwife, zwiedziłam jej tajemniczy ogród oraz dom. Teraz już wiem jak ma urządzoną kuchnię i pokój i że ma przecudnej urody czarną pościel w białe owieczki (przepraszam, że zdradzam sekrety alkowy!)...

Dostałam przepyszny rosół, młode ziemniaczki, fasolkę szparagową, świeże pomidory i kefir.

I był to najlepszy obiad, jaki jadłam w ostatnim czasie.

Po pierwsze: KTOŚ zrobił go dla mnie.

Po drugie: wszystko było świeżutkie i z dobrego źródła.

Po trzecie: Aprilwife umie gotować. Tak po prostu ma do tego rękę. I czasem obydwie jesteśmy szczerze zaskoczone, że się spotkałyśmy w końcu i obydwie mamy świra na punkcie kuchennym.

Teraz wracam do mojej pracy :) Jakże fantastycznej.

Korpo rządzi.

sałatka-bardzo-szybka

2010-06-24T08:28:00.003+02:00

Dość marudzenia!

Jemy!

Sałatka:

1 puszka kukurydzy

1 puszka fasoli czerwonej

papryka czerwona (można użyć konserwowej)

4 korniszony

pół cebuli

20dag szynki

10dag sera

majonez (dwie-trzy łyżki) + jogurt naturalny (użyłam Danonisa i jest OK)

Ser, szynkę, paprykę, ogórki kroimy w kostkę i wrzucamy do miski. Dorzucamy kukurydzę i fasolę oraz drobno posiekaną cebulę. Mieszamy majonez z jogurtem. Jeśli ktoś nie lubi, omija majonez :) Wszystko łączymy i mieszamy.

Bardzo, bardzo szybko i smacznie :)

Ale dlaczego?

Wczoraj obroniła się I.

Zaprosiliśmy I. oraz M. (która się obroniła przedwczoraj) na wieczór i jedliśmy właśnie tę sałatkę.

Potem zaś przyszła kolej na... sernik na zimno. Wg Dorotus.

Przepis podbił moje serce absolutnie. Ciasto robiłam jakieś 10 minut (max), włożyłam do lodówki i po chwili miało już dobrą konsystencję i można było robić wrażenie na gościach.

Cytuję za blogiem Moje Wypieki

Składniki na spód:

biszkopty (podłużne lub okrągłe)

Tortownicę o średnicy 24 - 25 cm uszczelnić folią aluminiową. Biszkopty ułożyć na spodzie tortownicy.

Masa serowa:

700 g waniliowego serka homogenizowanego (ja kupiłam 400g i 240g Danio waniliowego)

250 ml śmietany kremówki (użyłam łaciatej 30%)

4 łyżki cukru pudru

2 czubate łyżki żelatyny

400 g truskawek + do dekoracji

Kremówkę ubić na sztywno, pod koniec ubijania dodać cukier puder, krótko ubijając. Stopniowo dodawać serek/jogurt cały czas miksując. Żelatynę rozpuścić w niewielkiej ilości gorącej wody, lekko przestudzić i wlać do masy serowej miksując na najwyższych obrotach.

Na biszkoptach w tortownicy poukładać truskawki (jeśli są duże - przepołowić), wylać masę serową. Włożyć do lodówki do stężenia. Przed podaniem udekorować truskawkami (na wierzch można również wylać galaretkę ).

Miłego dnia :)

dieta

2010-06-22T13:35:00.000+02:00

Wszyscy naokoło żywią się proteinami, by schudnąć wg metody Dukana.

Ja nie chcę chudnąć.

Ostatnio przetrawiam słowa... musimy zważać na to, czym się karmimy. Odnosiło się to i odnosi akurat do duchowości - tego na co patrzymy, czego słuchamy etc.

I czytam teraz Zeszyt Formacji Duchowej, by duch mój rozprostował kości ;)

W międzyczasie zaś odczuwam solidny głód i zawroty głowy. Gdyż nie jem.

Niby gotuję, ale tak naprawdę nie jem tak, jak powinnam. W ogóle nie jem. Żywię się głównie powietrzem i esemesami.

Wczoraj ugotowałam rosołek, fasolkę na parze, indyka w przyprawie gyros. Rosół przełknę, fasolkę takowoż, ale mięso? Mięso jest suche i zatyka mnie kompletnie.

I tym optymistycznym akcentem kończę.

Muszę jeszcze tylko stwierdzić, że jestem już na tyle duża, żeby o siebie zadbać. Wreszcie...

Zorganizować się trzeba!

(nad)interpretacja

2010-06-17T09:29:00.000+02:00

Kochanie! Zrobiłem Ci calzone!

...czyli wczoraj nie było nic do jedzenia, mąż zamówił pizzę, dwa ostatnie kawałki wziął dziś rano i zwinął w rulonik, aby zmieściły się w pojemniku.

Taki oto obiadek dostałam do pracy ;D

lipiec

2010-06-15T08:19:00.001+02:00

Nie przepadam za miesiącem lipcem. Nie wiem dlaczego. Może dlatego, że zawsze był dla mnie za gorący. Dużo bardziej darzę sympatią sierpień, chociaż w ostatnich latach nie wyglądał tak, jak powinien (zgodnie z tym, co śpiewa Pan Turnau sierpień dojrzewa na drzewach).

W tym roku wybieram się na ~~ukrop~~ urlop w lipcu właśnie, a decyzja ta podyktowana jest tak wieloma okolicznościami, które nikogo nie interesują, że je w tym miejscu pominę.

Wszystko było tylko zarysem wstępnym do szkicu planu wakacji.

Aż do wczoraj, kiedy to niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki - wszystko z błękitnego staje się różowe (która to bajka?).

Otóż jedziemy z Mężem mym i I. na zachód. Ale niedaleki - bowiem odwiedzimy moich Rodziców i nową parafię xpeefa, którego godnie pożegnaliśmy w niedzielę. Będziemy jeść czereśnie i może podjedziemy do Antonina na kawę?

Potem pojedziemy dalej na zachód i trochę na południe - pod Jelenią Górę.

Tam, u Cioci i Wujka, będziemy sobie mieszkać dni kilka. Pójdziemy w góry, napijemy się czeskiego piwa na przełęczy Okraj, pójdziemy może na Śnieżkę (ja wypluję płuca), będziemy robić zdjęcia. A skoro Ciocia rozpoznaje tysioncpińcet gatunków ziół, umie z nich robić maści, kremy, potrafi robić boskie nalewki (ze wszystkiego!) i CHCE się dzielić wiedzą... to Mistrzyni Przypraw niechybnie z tego skorzysta i nauczy się paru cennych umiejętności.

Potem (niestety) wrócimy do Stolycy, ale tylko po to, by wyprać rzeczy i pojechać na północ - nad jeziora, po których będziemy śmigać w kajaku. Żagle mnie onieśmielają.

Dziś już z tego wszystkiego śniło mi się hasanie z krewką Ciocią po łąkach i lasach w poszukiwaniu fajkowego ziela... wróć! to nie ta bajka... w poszukiwaniu dziewanny i...

piołunu :>

P.S. Szyję owcę tildową. Będzie SPORA. Mam już tułów z pyszczkiem. Niestety, zabrakło mi wypełniacza ;) W ogóle, to ofca jest z beżowego polaru i służyć będzie za poduszkę memu Mężuuuu.

lato

2010-06-10T12:13:00.000+02:00

Lato jest po to, by trochę ochłonąć. Wypalić myśli.

Mam w głowie swój ideał wakacji. Marzę, by kiedyś to się spełniło. Lub lepiej: spełniało.

Oddech gorącego powietrza, chłód domu, szeroko otwarte okna wieczorem, za dnia pokoje z kreseczkami światła, które przepuszczają żaluzje. O zachodzie słońca świerszcze vel cykady (nigdy jeszcze ich nie słyszałam). Lemoniada, lekkie jedzenie śródziemnomorskie, wino, dużo spacerów, naprawdę duuuużo spacerów. Wiklinowe fotele przed domem, jeszcze pod jego dachem. A na deszcz ciepły pled na kolana, aby nie zmarznąć. Może być też woda. Jezioro, niekoniecznie morze. Pomost i poranne mgły. Żurawie, czaple, inne smukłe ptaki wodne...

Owoce przepełnione ciepłem słonecznym.

Też to czujecie?

Tylko On i ja. Żadnych ludzi za dnia, ewentualnie dużo śmiechu i luźnych rozmów późno wieczorem.

Czekolada, Ukryte pragnienia, Angielski pacjent, przywodzą na myśl obrazy: malownicze pejzaże, solidne domy, wesołe kolacje do późnych godzin nocnych.

Dwa tygodnie w raju.

Wakacje. Piękne słowo.

Zazdroszczę delikatnie wszystkim, którzy jeszcze ich doświadczają. Dwa lub trzy miesiące....

Urlop jest straszne. 20 dni roboczych w roku. Póki co :)

Marzę. Serce moje wyrywa się...

TAM

zatoka

2010-06-09T19:27:00.000+02:00

Rodzice właśnie sobie pojechali. Byli u nas króciutko, bo przecież nawet nie 24h.

260km w jedną stronę. To jednak tak daleko :(

Upiekłam sernikobrownie z wiśniami z myślą o mojej Mamie, która jest wielbicielką wypieków. Ciasto podbiło ich serca i podniebienia ;)

Dzisiaj udaliśmy się:

na UMFC

na stare miasto (zdjęć brak)

na pizzę (zdjęć tym bardziej brak)

na Powązki

literki pracowicie wybite przez kamieniarza porosły mchem

widzicie napis "GRÓB RODZINY"?

pojechaliśmy też na grób bł. Jerzego P. :)

teraz jadę do lekarza, bo moja zatoka przynosowa prawa odmówiła współpracy

2010-06-08T20:23:00.001+02:00

Nie próżnuję :)

skrzynka ślubna dla M&M

pierogi ruskie staropolskie wg Komarki

tfu-rczy wieczór środowy - album dla xpeefa, 20 scrapowych stron

nowa owieczka mojego Męża, który dostał przytulankę za dzielnie zdane egzaminy ;)

maleństwo pieszczotliwie nazywane jest jadowitym pomiotem

zainwestowaliśmy w grę planszową Świat bez końca i bawiliśmy się świetnie z Rodzicami

Idę piec ciasto.

sorriderò

2010-06-01T19:30:00.001+02:00

Męczę mojego Męża piosenką sprzed kilku wpisów. Nie wiem dlaczego tak się mnie uczepiła.

Co do Męża, to zrobił mi największą przyjemność - wróciłam do domu i wszystko było wysprzątane. Wieszak decou powieszony na ścianie, żeby było gdzie umieścić ściereczki. Zrobił to, bym po powrocie mogła odpocząć. Zająć się tym, na co będę miała ochotę.

Wspaniały jest.

Ja tymczasem robię tagliatelle ze szpinakiem.

W niedzielę mieliśmy gości na obiedzie. Wszystkim wszystko smakowało:

zupa-krem ze szparagów białych

pieczeń wieprzowa w rozmarynie

kluski śląskie

mizeria

Apple Pie

A po Mszy - spotkanie w gronie znajomych, by świętować rocznicę święceń xpeefa

i tort czekoladowo-orzechowy

Pierogi ruskie staropolskie są pyszne. 30 leży sobie w zamrażarce i czeka na Wielki Głód.

Idę bawić się ze zdjęciami do albumu.

P.S. Mama zwróciła mi uwagę, że poprzednio link prowadził do innego przepisu. W sobotę zmieniłam zdanie i wykorzystałam przepis na tort czekoladowo-orzechowy z malinami z książki Moje wypieki (którą nota bene dostałam na urodziny od Rodziców!). Wirtualny przepis jest TUTAJ.

Truskawki zdały egzamin.

Święto Sąsiadów

2010-05-28T09:22:00.001+02:00

Jak to napisane jest na stronie European Neighbours' Day,

żyjemy w czasach, gdzie łatwiej nam skontaktować się z osobą mieszkającą na drugim końcu świata niż z własnym sąsiadem.

Za organizatorami akcji zapraszam zatem do poznania swoich sąsiadów :)

Ja mam zamiar zrobić dziś pierogi staropolskie i podzielić się nimi z moimi sąsiadami.

Jedną Panią znam z widzenia, czasem tylko się mijamy. Dziewczyny z kolejnego mieszkania są mi natomiast zupełnie nieznane. W mieszkaniu naprzeciw cały czas jest remont...

Dajcie znać jak poszło ;)

tort

2010-05-27T10:42:00.001+02:00

Nie przepadam za tortami. Szczególnie za takimi z samej margaryny i olejków zapachowych.

Ale :)

Jak się ma internet... i są blogi, na których znaleźć można absolutnie fantastyczne przepisy, to stwierdzam, że żaden tort mi niestraszny.

Na niedzielę mam upiec taki jeden właśnie, z okazji 6 rocznicy święceń kapłańskich naszego Xpeefa. Jakiś lekki, czekoladowy by się przydał. Obejrzałam już przepisy na MoichWypiekach i podoba mi się TEN.

Natomiast w niedzielę również przychodzą do nas I&T i właśnie Xpeef na obiad. Mąż wymyślił menu.

To ja się podporządkuję :)

Pozdrawiam znad kubka zielonej herbaty.

P.S. Zrobiłam pierwszą skrzynkę ślubną. Zdjęcia wkrótce.

Post Scriptum II

Siedzę przed komputerem i słucham kojącego głosu Nigelli, która mówi o kolorach w swojej letniej kuchni. Na warsztacie mamy zielony. Mięta - ja też ją uwielbiam.

Takie programy wyzwalają we mnie tzw. "pozytywną energię". Mam nagle sto pomysłów. Na obiad, kolację, piknik, prezent dla Kogoś Ważnego. Dlatego, że Jest.

I tak menu na niedzielę zostało ułożone. Mama podsunęła pomysł z mizerią. TEN SMAK! Zapomniałam, że istnieje coś tak prostego i genialnego.

W sobotę będzie rajd po ogórki na bazar Banacha. Ech, piękne.
Proste i piękne. Należy cieszyć się właśnie takimi prostymi rzeczami.
Nie skupiamy się na rzeczach martwiących i złych.

(Nienawidzę hormonów!!!! ;) )

Zamarzył mi się PIKNIK. Taki naprawdziwszy, może być na Polach Mokotowskich.
Zobaczymy co z tego wyjdzie. Czy cokolwiek.

Dziękuję za uwagę.

moje ulubione

2010-05-26T10:43:00.000+02:00

Moje ulubione obiady to takie, które nie są suche. Nienawidzę suchego jedzenia. Ciasto drożdżowe z kruszonką, babka piaskowa, kotlety = tragedia.

Uwielbiam mozzarellę, pomidory, sałatę, zupy (chociaż nie umiem ich za wiele)...

Ostatnio kilka razy zrobiłam gulasz w ilościach wystarczających od niedzieli do środy :)

Podwójna pierś z kurczaka albo kawałek łopatki wieprzowej

Puszka kukurydzy

Puszka czerwonej fasoli

Papryka (świeże - 2-3 albo konserwowa)

Pieczarki (20dag wystarczy, może być więcej)

Kartonik przecieru pomidorowego

Czosnek, cebula

Przyprawa "gyros" albo do gulaszu, co kto lubi

Na rozgrzany olej wrzucam mięso i zasypuję przyprawami. Obsmażam - kurczaka odpowiednio krócej niż wieprza.

Dorzucam pokrojone pieczarki i zmniejszam ogień (chociaż mam płytę ceramiczną), wrzucam kukurydzę, kroję paprykę w kostkę/piórka i wrzucam też. Duszę kilkanaście minut (kurczaka, natomiast wieprzowinę ze dwie godziny), dorzucam fasolę i wlewam przecier pomidorowy. To jeszcze dusi się na malutkim ogniu przez taki czas, po którym całość smakuje nam odpowiednio. Czyli trzeba próbować.

Do tego ziemniaki/kluski/placki ziemniaczane/ryż/makaron/kasza - wszystko pasuje.

Cieszę się, że mój Mąż docenia moją obecność na Jego koncertach, przesłuchaniach i audycja. Chociaż jak wracamy do domu o 22. i wszędzie jest absolutny chaos domowy, to mam ochotę płakać... No nic, nie ogarnę wszystkiego naraz.

DOM

2010-05-25T13:15:00.000+02:00

Zastanawiam się intensywnie jakim cudem wziąć kredyt na pół miliona, kupić/zbudować Dom nie mając działki, oszczędności, perspektyw na spadek.

Nie chcę bowiem spędzić całego życia w mieszkaniu z widokiem na szary blok.

Nie zarabiam kokosów.

Jakoś tak... obawiam się, że to nie przejdzie :(

Pozdrawiam z kilkunastopiętrowego biurowca,

w którym nie da się otworzyć ANI JEDNEGO okna (HELP!).